Mezmurlar, bölüm 33
1 Davut'un mezmuru.
2 Ey doğrular, Rab’de sevinin; doğrular için övgü yakışır.
3 Rab’be lir ile şükredin; on telli sazla O’na ilahi söyleyin.
4 O’na yeni bir ezgi söyleyin; ustalıkla çalın, sevinçle haykırın.
5 Çünkü Rab’bin Sözü doğrudur ve O’nun bütün işi gerçektir.
6 O doğruluğu ve adaleti sever; yeryüzü Rab’bin sevgi sadakatiyle doludur.
7 Rab’bin Sözüyle gökler yapıldı ve ağzının nefesiyle bütün orduları.
8 Suları bir yığın gibi toplar; derinlikleri ambarlara koyar.
9 Bütün yeryüzü Rab’den korksun; dünyanın bütün sakinleri O’nun önünde titresin.
10 Çünkü O dedi — ve oldu; O emretti — ve durdu.
11 Rab ulusların tasarılarını bozar; kavimlerin düşüncelerini geçersiz kılar.
12 Rab’bin tasarısı sonsuza dek durur; yüreğinin düşünceleri kuşaktan kuşağa.
13 Ne mutlu Rab’bi Tanrı olarak alan ulusa; Kendine miras için seçtiği halka.
14 Rab gökten bakar; bütün adam oğullarını görür.
15 Konutundan yeryüzünün bütün sakinlerine bakar.
16 Hepsinin yüreklerini O şekillendirir; bütün işlerini O gözler.
17 Kral çok orduyla kurtulmaz; yiğit büyük güçle kurtulmaz.
18 At kurtuluş için aldatıcıdır ve çok gücüyle kurtarmaz.
19 İşte, Rab’bin gözü O’ndan korkanlar üzerindedir; sevgi sadakatine umut bağlayanlar üzerinde.
20 Canlarını ölümden kurtarmak ve kıtlıkta onları diri tutmak için.
21 Canımız Rab’bi bekler; O bizim Yardımımız ve Kalkanımızdır.
22 Çünkü Onda yüreğimiz sevinir; çünkü Kutsal Adına güvendik.
23 Sevgi sadakatin üzerimizde olsun, ya Rab; Sana umut bağladığımız gibi.