Mezmurlar, bölüm 58

¹ Koro şefine. Yok etme üzerine. Davut'tan. Miktam.
² Gerçekten mi susmazsınız, ey güçlüler? Doğruluğu konuşur musunuz, adam oğulları?
³ Hayır, yürekte haksızlık tasarlarsınız; elleriniz yeryüzünde şiddeti ölçer.
⁴ Kötüler rahimden yabancılaştı; yalancılar ana karnından beri saptılar.
⁵ Onların zehri yılanın zehri gibidir; kulak tıkayan sağır bir engerek gibi,
⁶ Büyücülerin sesini, büyü yapanın maharetli olanını bile işitmeyen.
⁷ Ey Rab, onların ağızlarındaki dişleri kır; ey Rab, genç aslanların azı dişlerini dök.
⁸ Sular gibi dağılsınlar, gitsinler; nişan aldığında okları kör olsun.
⁹ Salyangoz gibi erisinler; güneşi görmemiş düşük gibi olsunlar.
¹⁰ Tencereleriniz çalıdan önce ısınmadan — yaş da olsa, kızgınlıkla fırtına onu süpürür.
¹¹ Doğru sevinir, çünkü intikamı görür; kötünün kanında ayaklarını yıkar.
¹² Ve insan der: Evet, doğru için ödül var; evet, dünyayı yargılayan bir Tanrı var.