Vaiz, bölüm 1

¹ Vaiz'in sözleri, Davut'un oğlu, Yeruşalim'de kral.
² Boşlukların boşluğu, dedi Vaiz, boşlukların boşluğu — her şey boşluktur!
³ İnsanın güneş altında didindiği bütün emeklerinden ne kazancı var?
⁴ Bir kuşak geçer, bir kuşak gelir, ama yeryüzü sonsuza dek durur.
⁵ Güneş doğar ve güneş batar, doğduğu yere dönmek için acele eder.
⁶ Rüzgâr güneye eser, sonra kuzeye döner; döne döne eserek dolaşır ve rüzgâr kendi döngülerine geri döner.
⁷ Bütün ırmaklar denize akar, ama deniz dolup taşmaz; ırmakların aktığı yere yine dönerler ki yeniden aksınlar.
⁸ Bütün şeyler emekle yoğruludur; insan hepsini anlatamaz; göz görmeyle doymaz, kulak işitmeyle dolmaz.
⁹ Ne olduysa yine olacak; ne yapıldıysa yine yapılacak; güneş altında yeni bir şey yok.
¹⁰ Bak, bu yenidir denilen bir şey olur, ama bu, bizden önceki çağlarda çoktan vardı.
¹¹ Öncekilerin anısı yok; sonra olacak olanların da, onlardan sonra gelecek olanların yanında anısı kalmayacak.
¹² Ben, Vaiz, Yeruşalim'de İsrail üzerine kral idim;
¹³ Yüreğimi, gök altında yapılan her şeyi bilgelikle araştırmaya ve sınamaya adadım. Bu, Tanrı'nın insan oğullarına yüklediği ağır bir uğraştır ki onunla uğraşsınlar.
¹⁴ Güneş altında yapılan bütün işleri gördüm; işte, hepsi boşluk ve ruhun eziyeti!
¹⁵ Eğri olan düz olamaz; eksik olana sayı konulamaz.
¹⁶ Yüreğimle kendi kendime dedim: işte, Yeruşalim'de benden önce olanların hepsinden çok bilgelikte büyüdüm; yüreğim çok bilgelik ve bilgi gördü.
¹⁷ Ve yüreğimi, bilgelik tanımaya ve deliliği, budalalığı tanımaya adadım; bunun da ruhun eziyeti olduğunu öğrendim.
¹⁸ Çünkü çok bilgelikte çok keder vardır; bilgiyi çoğaltan kederi çoğaltır.