Ağıtlar, bölüm 3
<< Önceki bölüm | Sonraki bölüm >> | Ağıtlar kitabı | Kutsal Kitap içeriği
1 Ben, Onun öfkesinin değneğinden sıkıntı görmüş bir adamım.
2 O beni götürdü ve ışığa değil, karanlığa soktu.
3 O bana karşı dönüp bütün gün Elini üzerime çeviriyor;
4 Etimi ve derimi yıprattı, kemiklerimi kırdı;
5 Beni kuşattı ve acı ve ağır yükle çevreledi;
6 Beni, çoktan ölmüşler gibi, karanlık yerlere yerleştirdi.
7 O beni çevreledi ve çıkamıyorum; zincirlerimi ağırlaştırdı;
8 Ve ben yakarıp feryat ettiğimde, O duamı kapatıyor;
9 Yollarımı taşlarla tıkadı, patikalarımı saptırdı;
10 O benim için pusu kuran ayı gibi, gizli yerlerdeki aslan gibi oldu;
11 Yollarımdan saptırdı ve beni parçalayarak harap etti, beni boş kıldı;
12 Yayını gerdi ve beni oklar için sanki hedef yaptı;
13 Sadaklarının oklarını böbreklerime sapladı;
14 Bütün halkım için alay konusu oldum, bütün gün onların şarkısı oldum;
15 O beni acıyla doyurdu, beni pelinle içirdi;
16 Dişlerimi taşla kırdı, beni külle örttü;
17 Ve canımı esenlikten uzaklaştırdı; esenliği unuttum;
18 Ve dedim ki: Gücüm de Rab'be olan umudum da yok oldu.
19 Hatırla, sıkıntımı ve ezilmişliğimi, pelini ve zehri.
20 Bunu canım iyi hatırlar ve içimde çöker.
21 İşte yüreğime söylediğim budur ve bu yüzden umutlanıyorum:
22 Rabbin merhameti yüzünden yok olmadık, çünkü Onun sevecenliği tükenmedi;
23 Her sabah yenilenir; Senin sadakatin büyüktür!
24 Rab payımdır, diyor canım, bu yüzden Ona umut edeceğim.
25 Rab, Ona umut bağlayanlara, Onu arayan cana iyidir.
26 İyidir, Rab'den olan kurtuluşu sabırla beklemek.
27 İyidir, insan gençliğinde boyunduruk taşıdığında;
28 Yalnız otursun ve sussun, çünkü O bunu onun üzerine koydu;
29 Ağzını toza koysun — belki umut hâlâ vardır;
30 Vuranlara yanağını uzatsın; utançla doysun;
31 Çünkü Rab sonsuza dek terk etmez;
32 Fakat keder gönderse de, sevecenliği çokluğu nedeniyle merhamet edecektir;
33 Çünkü O, yüreğinin isteğiyle insanların oğullarını cezalandırmaz ve kederlendirmez.
34 Yeryüzünün bütün tutsaklarını ayaklarının altında çiğnediklerinde,
35 Bir adamı Yüceler Yücesinin önünde adaletsizce yargıladıklarında,
36 Bir adamı davasında ezerlerse — Rab görmez mi?
37 Rab buyurmadıysa, kim bir şey söyleyip de onun olmasını sağlayabilir?
38 Felaket de iyilik de Yüceler Yücesinin ağzından çıkmaz mı?
39 Yaşayan insan niçin yakınır? Herkes kendi günahları üzerine yakınsın!
40 Yollarımızı sınayalım ve araştıralım ve Rab'be dönelim;
41 Yüreklerimizi ve ellerimizi göklerde olan Tanrı'ya kaldıralım:
42 Biz sapıp direndik; Sen esirgemedin.
43 Öfkeyle Kendini örttün ve bizi kovaladın, öldürdün, esirgemedin;
44 Dualarımız ulaşmasın diye Kendini bulutla örttün;
45 Bizi uluslar arasında utanç ve iğrençlik kıldın.
46 Bütün düşmanlarımız ağzını bize karşı açtı.
47 Dehşet ve çukur, viranlık ve yıkım bizim payımız oldu.
48 Gözüm, halkımın kızının yıkımından dolayı su selleri döküyor.
49 Gözüm akıyor ve durmuyor, çünkü teselli yok,
50 Rab göklerden bakıp görmedikçe.
51 Gözüm, kentimin bütün kızları nedeniyle canımı kederlendiriyor.
52 Düşmanlarım, hiçbir sebep olmadan beni küçük bir kuş gibi avlamak için her türlü girişimi yaptılar;
53 Canımı bir çukura attılar ve beni taşlarla örttüler.
54 Sular başıma kadar yükseldi; ben "yok oldum" dedim.
55 Ya Rab, derin çukurdan Adını çağırdım.
56 Sesimi işittin; iç çekişimden, feryadımdan Kulaklarını kapatma.
57 Sana çağırdığım zaman yaklaştın ve "korkma" diyordun.
58 Ya Rab, canımın davasını savundun; hayatımı kurtardın.
59 Ya Rab, haksızlığıma bakıyorsun; davamı yargıla.
60 Onların bütün öcünü, bana karşı bütün düzenlerini görüyorsun.
61 Ya Rab, onların hakaretlerini, bana karşı bütün tasarılarını işitiyorsun,
62 Bana karşı ayaklananların sözlerini ve her gün bana karşı hilelerini.
63 Bak, otursalar da kalksalar da, ben onlar için bir şarkıyım.
64 Ya Rab, ellerinin işlerine göre onlara karşılık ver;
65 Onlara yürek kararması gönder ve Lanetini üzerlerine sal;
66 Ya Rab, öfkeyle onları kovala ve onları gök kubbesinin altından yok et.
<< Önceki bölüm | Sonraki bölüm >> | Ağıtlar kitabı | Kutsal Kitap içeriği