2-Krallar, bölüm 19
<< Önceki bölüm | Sonraki bölüm >> | 2-Krallar kitabı | Kutsal Kitap içeriği
1 Hizkiya bunu işitince giysilerini yırttı, üzerine çul giydi ve Rab’bin evine girdi.
2 Ev yönetiminden Hilkiya oğlu Elyakim’i, kâtip Şebna’yı ve kâhinlerin büyüklerini çul kuşanmış olarak Amos oğlu peygamber Yeşaya’ya gönderdi.
3 Ve ona dediler: Hizkiya böyle diyor: bugün sıkıntı, azar ve utanç günüdür; çocuk doğurmaya gelmiştir, fakat doğurmaya güç yoktur.
4 Belki Rab Tanrın, canlı Tanrı’yı kınayan Rabşake’nin işittiği bütün sözleri duyacak ve efendisi Asur kralının göndermiş olduğu sözler yüzünden onu azarlayacaktır; geriye kalmış bu artık için dua et.
5 Kral Hizkiya’nın kulları Yeşaya’ya geldiler.
6 Yeşaya onlara dedi: efendinize şöyle söyleyin: Rab şöyle diyor: işittiğin sözler yüzünden korkma—Asur kralının hizmetkârlarının beni küfrettiği sözler.
7 Onun içine bir ruh koyacağım; bir haber işitecek ve kendi ülkesine dönecek; ve onu kendi ülkesinde kılıçla düşüreceğim.
8 Rabşake dönüp Asur kralını Libna’ya karşı savaşırken buldu; çünkü onun Lakiş’ten ayrıldığını işitmişti.
9 Ve Kûş kralı Tirhaka hakkında şöyle denildiğini işitti: sana karşı savaşmaya çıktı. Bunu işitince, Hizkiya’ya yine elçiler gönderdi ve dedi:
10 Hizkiya’ya, Yahuda kralına şöyle söyleyin: senin güvendiğin Tanrın seni aldatmasın, ‘Yeruşalim Asur kralının eline teslim edilmeyecek’ derken.
11 Asur krallarının bütün ülkelere ne yaptıklarını ve onları tamamen yok ettiklerini işittin; sen kurtulacak mısın?
12 Gozan’ı, Haran’ı, Resef’i ve Telassar’daki Edenlileri ilahları kurtardı mı?
13 Hamat kralı nerededir ve Arpad kralı? Sefarvayim’in kralı, Hena ve İva nerededir?
14 Hizkiya elçilerin elinden mektubu aldı ve okudu; sonra Hizkiya Rab’bin evine çıktı ve onu Rab’bin önüne serdi.
15 Hizkiya Rab’bin önünde dua edip dedi: ey İsrail’in Tanrısı Rab, keruvların üzerinde oturan; sensin—yeryüzünün bütün krallıklarının tek Tanrısı; göğü ve yeri sen yarattın.
16 Ya Rab, kulağını eğ ve işit; ya Rab, gözlerini aç ve gör; Sanherib’in, yaşayan Tanrı’yı küfretmek için gönderdiği sözleri işit.
17 Gerçekten de, ya Rab, Asur kralları milletleri ve ülkelerini harap ettiler.
18 Ve ilahlarını ateşe attılar; çünkü bunlar ilah değildi, insan ellerinin işi, ağaç ve taş idi; bu yüzden onları yok ettiler.
19 Şimdi, ya Rab Tanrımız, bizi onun elinden kurtar ki yeryüzünün bütün krallıkları bilsinler: yalnız sen Rab’sin.
20 Amos oğlu Yeşaya Hizkiya’ya mesaj gönderip dedi: İsrail’in Tanrısı Rab şöyle diyor: sana dua ettiğin için—Asur kralı Sanherib’e dair—seni işittim.
21 Ve Rab’bin ona dair söylediği söz budur: Sion’un kızı sana hor baktı, seni alaya aldı; Yeruşalim’in kızı, ardından başını salladı.
22 Kime karşı hakaret ettin ve küfrettin? kime karşı sesini yükselttin ve gözlerini yukarı kaldırdın? İsrail’in Kutsalı’na karşı.
23 Elçilerin vasıtasıyla Rab’be küfrettin ve dedin: çok çok savaş arabalarım ile dağların yüksekliğine çıktım, Lübnan’ın en uçlarına; sedirlerinin yükseğini ve servi ağaçlarının seçkinlerini kestim; en uzak konutuna, sık ormanına vardım.
24 Yabancı suları kazdım ve ayağımın tabanıyla kuşatılmış yerlerin bütün ırmaklarını kuruttum.
25 Duymadın mı? çoktan beri bunu ben yaptım; eski günlerden beri onu planladım; şimdi onu meydana getirdim—senin sağlam şehirleri harabe yığını yapman için.
26 Bundan dolayı sakinleri küçük güçle oldular, şaşkına döndüler ve utandılar; kır otları ve taze çimen gibi, damların otu ve güneşten önce solan tahıl gibi oldular.
27 Oturmanı, çıkmanı ve girmeni ve bana karşı öfkeni biliyorum.
28 Bana karşı öfken oldu ve dikbaşlılığın kulağıma ulaştı; bu yüzden burnuna bir halka, dudaklarına bir gem vuracağım ve seni geldiğin yoldan geri çevireceğim.
29 Ve sana bir belirti: bu yıl kendiliğinden çıkanla yiyeceksiniz ve ikinci yılda kendiliğinden bitenlerle; üçüncü yılda ekin ekin ve biçin ve bağ dikip meyvesini yiyin.
30 Yahuda evinden sağ kalanlar yeniden aşağı kök salacak ve yukarı meyve verecek.
31 Çünkü Yeruşalim’den bir artık çıkacak ve Sion Dağı’ndan kaçıp kurtulanlar; Orduların Rab’binin kıskançlığı bunu yapacak.
32 Bundan dolayı Rab, Asur kralı hakkında şöyle diyor: bu şehre girmeyecek ve oraya bir ok atmayacak ve ona kalkana kalkmayacak ve ona karşı bir set dökmeyecek.
33 Yolundan dönecek—geldiği yoldan—; bu şehre girmeyecek, diyor Rab.
34 Bu şehri kendim uğruna ve kulum Davut uğruna koruyacağım, onu kurtaracağım.
35 O gece Rab’bin meleği çıktı ve Asur’un ordugahında yüz seksen beş bin kişiyi vurdu; sabah erkenden kalktıklarında, işte, hepsi ölü bedenlerdi.
36 Sanherib, Asur kralı kalktı ve gitti ve döndü ve Ninova’da oturdu.
37 Ve o kendi ilahı Nisrok’un evinde tapınırken, oğulları Adrammelek ve Şarezer onu kılıçla vurdu ve Ararat diyarına kaçtılar; yerine oğlu Esarhaddon kral oldu.
<< Önceki bölüm | Sonraki bölüm >> | 2-Krallar kitabı | Kutsal Kitap içeriği