Mezmurlar, bölüm 66
<< Önceki bölüm | Sonraki bölüm >> | Mezmurlar kitabı | Kutsal Kitap içeriği
1 Koro şefine. Mezmur. Ezgi.
2 Tanrı’ya sevinçle haykırın, ey bütün yeryüzü.
3 Adının yüceliğini ilahiyle söyleyin; övgüsünü görkemli kılın.
4 Tanrı’ya deyin: İşlerin ne kadar korkunçtur! Gücün yüzünden düşmanların Sana yalakalık eder.
5 Bütün yeryüzü Sana secde eder ve Sana ilahi söyler; Adına ilahi söyler.
6 Gelin ve görün Tanrı’nın işlerini; insan oğullarına karşı O’nun korkunç işleri.
7 Denizi kara yaptı; ayakla ırmaktan geçtiler; orada O’nda sevindik.
8 Gücüyle sonsuza dek hükmeder; Gözleri ulusları gözetler; başkaldıranlar kendilerini yüceltmesin. Arasöz.
9 Ey halklar, Tanrımızı kutsayın ve övgüsünün sesini duyurun,
10 Canımızı hayatta tutan ve ayaklarımızı sarsılmaya bırakmayan O’dur.
11 Çünkü bizi denedin, ey Tanrı; gümüşü arıttığın gibi bizi arıttın.
12 Bizi ağa soktun; belimize ağır yük koydun.
13 İnsanları başımızın üzerine bindirdin; ateş ve su içinden geçtik; fakat bizi bolluğa çıkardın.
14 Yakmalık sunularla Evin’e gireceğim; Sana adaklarımı yerine getireceğim —
15 Dudaklarımın söylediği ve sıkıntımda ağzımın söylediği,
16 Sana yağlı yakmalıklar sunacağım, koçların dumanıyla; sığır ve teke sunacağım. Arasöz.
17 Gelin, ey Tanrı’dan korkanlar, dinleyin, O’nun canım için yaptıklarını anlatayım.
18 Ağzımla O’na feryat ettim ve dilimle O’nu yücelttim.
19 Eğer yüreğimde haksızlık görseydim, Rab işitmezdi.
20 Ama Tanrı işitti; duamın sesine kulak verdi.
21 Kutsansın Tanrı, duamı reddetmedi ve sevgi sadakatini Benden uzaklaştırmadı.
<< Önceki bölüm | Sonraki bölüm >> | Mezmurlar kitabı | Kutsal Kitap içeriği