Markos, bölüm 12
<< Önceki bölüm | Sonraki bölüm >> | Markos kitabı | Kutsal Kitap içeriği
1 Ve onlara benzetmelerle konuşmaya başladı: bir adam bir bağ dikti, etrafına çit çekti, içinde bir şırahane kazdı ve bir kule yaptı; onu bağcılara kiraladı ve uzak bir diyara gitti.
2 Meyve zamanı geldiğinde bağcılardan payını almak üzere bağcılara bir hizmetkâr gönderdi.
3 Ama onlar onu tutup dövdüler ve eli boş gönderip yolladılar.
4 Yine onlara başka bir hizmetkâr gönderdi; onu da başından yaraladılar ve aşağıladılar.
5 Başkasını gönderdi; onu da öldürdüler; ve birçoklarını: kimini dövdüler, kimini öldürdüler.
6 Sonunda bir oğlu kaldı, sevgili oğlu; onu da onlara gönderdi, diyerek: oğluma saygı duyacaklar.
7 Ama bağcılar birbirlerine dediler: bu mirasçıdır; gelin onu öldürelim ve miras bize kalsın.
8 Onu yakalayıp bağdan dışarı attılar ve öldürdüler.
9 Bağın sahibi ne yapacak? Gelecek ve bu bağcıları yok edecek ve bağı başkalarına verecek.
10 Şu yazıyı hiç okumadınız mı: yapıcıların reddettiği taş, baş köşe taşı oldu;
11 bu Rab’den oldu ve gözlerimizde şaşılıktır.
12 Ve onu tutmak istediler, ama kalabalıktan korktular; çünkü benzetmeyi kendilerine karşı söylediğini anladılar; onu bırakıp gittiler.
13 Sonra bazı Ferisilerle Hirodes taraftarlarını gönderdiler ki sözünde onu yakalasınlar.
14 Onlar gelip O’na dediler: Öğretmen, biliyoruz ki doğrusun ve hiç kimseden çekinmezsin; çünkü insanlara göre değil, Tanrı’nın yolunu gerçek olarak öğretiyorsun. Sezar’a vergi vermek uygun mudur, değil midir? verelim mi, vermeyelim mi?
15 Ama O onların ikiyüzlülüğünü bilerek dedi: beni niçin deniyorsunuz? bana bir dinar getirin, bakayım.
16 Onlar getirdiler. O onlara dedi: bu resim ve yazı kimin? Onlar dediler: Sezar’ın.
17 İsa onlara dedi: Sezar’ın olanı Sezar’a, Tanrı’nın olanı Tanrı’ya verin. Ve onlar O’na hayret ettiler.
18 Sadukiler, diriliş olmadığını söyleyenler, O’na geldiler ve O’na sordular:
19 Öğretmen, Musa bizim için yazdı: birinin kardeşi ölür ve karısı kalır ve çocuk bırakmazsa, kardeşi onu alsın ve kardeşi için soy yetiştirsin.
20 Yedi kardeş vardı: birincisi bir kadın aldı ve ölürken çocuk bırakmadı;
21 ikincisi onu aldı ve o da çocuk bırakmadı; üçüncüsü de aynı şekilde;
22 ve yedisi de onu aldı ve çocuk bırakmadılar; en sonunda kadın da öldü.
23 Dirildiğinde, o kadın onlardan hangisinin karısı olacak? çünkü yedisi de onu aldı.
24 İsa onlara dedi: bunun için yanılıyorsunuz; ne Kutsal Yazılar’ı biliyorsunuz ne de Tanrı’nın gücünü.
25 Çünkü ölüler dirildiğinde ne evlenirler ne evlendirilirler; gökteki melekler gibidirler.
26 Ölülerin dirilmesi hakkında ise, Musa’nın kitabında — çalı bölümünde — Tanrı’nın ona nasıl söylediğini okumadınız mı: Ben İbrahim’in Tanrısı, İshak’ın Tanrısı ve Yakup’un Tanrısıyım.
27 Tanrı ölülerin değil, dirilerin Tanrısıdır; siz çok yanılıyorsunuz.
28 Yazıcılardan biri onların tartıştıklarını işitmişti; İsa’nın onlara güzel cevap verdiğini görünce yaklaşıp sordu: bütün buyrukların en birincisi hangisidir?
29 İsa cevap verdi: birincisi şudur: dinle, ey İsrail: Tanrımız Rab birdir;
30 ve Rab Tanrını bütün yüreğinle ve bütün canınla ve bütün aklınla ve bütün kuvvetinle sev.
31 İkincisi de şudur: yakınını kendin gibi sev; bunlardan daha büyük başka buyruk yoktur.
32 Ona yazıcı dedi: iyi Öğretmen, doğru söyledin; çünkü O tektir ve O’ndan başkası yoktur;
33 ve O’nu bütün yürekle, bütün anlayışla ve bütün kuvvetle sevmek ve yakınını kendisi gibi sevmek, bütün yakmalık ve kurbanlardan daha fazladır.
34 İsa onun akıllıca cevap verdiğini görünce ona dedi: Tanrı’nın Krallığı’ndan uzak değilsin. Ve artık kimse O’na soru sormaya cesaret etmiyordu.
35 İsa, öğretirken, şöyle dedi: nasıl oluyor da yazıcılar Mesih’in Davut’un oğlu olduğunu söylüyor?
36 Davut’un kendisi Kutsal Ruh’la dedi: Rab Rabbime dedi: sağımda otur, ta ki düşmanlarını ayaklarının altına serinceye kadar.
37 Davut’un kendisi O’nu Rab diyor; o hâlde nasıl O’nun oğlu olur? Ve büyük kalabalık O’nu zevkle dinliyordu.
38 Ve öğretisinde onlara diyordu: yazıcılardan sakının; uzun kaftanlarla dolaşmayı, pazarlarda selamları, havralarda en üstün koltukları ve ziyafetlerde başköşeleri sevenler;
39 dul evlerini yiyip bitirenler ve gösteriş için uzun dualar edenler; bunlar daha ağır yargı alacaklardır.
40 Ve İsa, tapınak hazinesinin karşısında oturup halkın hazineye para atışını seyrediyordu; zenginlerden çoğu çok attı.
41 Bir yoksul dul kadın geldi ve iki leptayı, yani bir kodrant eden attı.
42 O öğrencilerini yanına çağırdı ve onlara dedi: gerçekten söylüyorum size, bu yoksul dul, hazineye atanların hepsinden daha çok attı;
43 çünkü hepsi fazlalıklarından attılar, ama o yoksulluğundan elinde olanın hepsini, bütün geçimini attı.
<< Önceki bölüm | Sonraki bölüm >> | Markos kitabı | Kutsal Kitap içeriği