1-Samuel, bölüm 23
<< Önceki bölüm | Sonraki bölüm >> | 1-Samuel kitabı | Kutsal Kitap içeriği
1 Davut’a: işte Filistliler Keila’yı basıyor ve harmanları yağmalıyor, diye haber verdiler.
2 Davut Rab’be danışıp dedi: gideyim mi ve bu Filistlileri vurayım mı? Rab Davut’a dedi: git, Filistlileri vur ve Keila’yı kurtar.
3 Davut’un adamları ona dediler: işte Yehuda’da bile korkuyoruz; Keila’ya karşı Filistlilerin saflarına daha mı çok gideceğiz?
4 Davut yine Rab’be danıştı; Rab ona cevap verip dedi: kalk, Keila’ya in; çünkü Filistlileri eline teslim edeceğim.
5 Davut ve adamları Keila’ya gitti ve Filistlilerle savaştı ve onların sürülerini götürdü ve onlara büyük bir kırgın yaptı; böylece Davut Keila’nın sakinlerini kurtardı.
6 Ahimelek’in oğlu Aviyatar Keila’ya Davut’un yanına kaçarken yanında efodu indirdi.
7 Saul Davut’un Keila’ya geldiğini işitince, Saul dedi: Tanrı onu elime teslim etti; çünkü kapılar ve sürgülü kapılı bir şehre girmekle kendini kilitledi.
8 Saul bütün halkı savaş için çağırdı, Keila’ya gidip Davut’u ve adamlarını kuşatmak için.
9 Davut Saul’ün kendisine karşı kötü niyetle kötülük tasarladığını bildi; kâhin Aviyatar’a dedi: efodu getir.
10 Davut dedi: ey İsrail’in Tanrısı Rab! kulun işitti ki Saul Keila’ya gelmek istiyor, benim yüzümden şehir için;
11 Keila’nın ileri gelenleri beni onun eline teslim edecek mi? Saul kulun indiği gibi inecek mi? ey İsrail’in Tanrısı Rab, lütfen kuluna bildir. Rab dedi: inecek.
12 Davut dedi: Keila’nın ileri gelenleri beni ve yanımdaki adamları Saul’ün eline teslim edecek mi? Rab dedi: teslim edecekler.
13 Bunun üzerine Davut ve yaklaşık altı yüz adamı Keila’dan çıkıp gittiler ve gittiler; Saul Davut’un Keila’dan kaçtığını öğrenince, onun çıkmasından vazgeçti.
14 Davut ıssız yerlerde, Zif çölündeki kalelerde kaldı; Saul onu her gün aradı, fakat Tanrı onu eline teslim etmedi.
15 Davut korktuğu için Horef’teki ormanda kaldığı sırada Saul’ün oğlu Yonatan kalktı ve ormana Davut’un yanına gitti ve Tanrı’da onun elini güçlendirdi.
16 Ve ona dedi: korkma; çünkü babam Saul’ün eli sana dokunmayacak; sen İsrail üzerinde kral olacaksın ve ben de senin ardından ikinci olacağım; babam Saul de bunu biliyor.
17 İkisi Rab’bin önünde antlaştılar; Davut Horef’te kaldı, Yonatan evine gitti.
18 Zif halkı Giva’ya Saul’ün yanına çıktı ve dedi: Davut bizde kalmıyor mu? ormanda, Horesh’te, Hahila tepesinde, Yeşimon’un güneyinde?
19 Şimdi, ey kral, istediğin bütün arzun üzerine aşağı in; bizim için onu kralın eline teslim etmek düşer.
20 Saul dedi: Rab sizi mübarek kılsın; çünkü bana şefkat gösterdiniz.
21 Lütfen gidin ve daha çok dikkat edin ve onun yerini ve kimin onu gördüğünü öğrenin; çünkü bana çok kurnazlıkla davrandığı söylediler.
22 Gittiği bütün gizli yerleri öğrenin ve kesin olarak bana bildirin; sonra sizinle birlikte gideceğim; ve eğer o ülkede bulunursa, onu bütün Yahuda aileleri arasında arayacağım.
23 Onlar kalktılar ve Saul’den önce Zif’e gittiler; Davut ve adamları ise Maon çölünde, Yeşimon’un güneyindeki Araf’ta idi.
24 Saul ve adamları aramak için gittiler; Davut bunu işitince, Maon çölünde kaya sahraya indi; Saul bunu duyunca, Davut’un peşinden Maon çölüne gitti.
25 Saul bir yandan dağ tarafında, Davut ve adamları öbür yandan; Davut Saul’den hızla uzaklaşmaya çalışıyordu; Saul ve adamları Davut’u ve adamlarını yakalamak için onları kuşatıyorlardı.
26 Fakat Saul’e bir elçi geldi ve dedi: çabuk gel, çünkü Filistliler ülkeye saldırdı.
27 Böylece Saul Davut’u kovalamaktan vazgeçti ve Filistlilerin üzerine gitti; bu yüzden o yerin adı Sela-Hammahlehot oldu.
28 Davut oradan ayrıldı ve En-Gedi kalelerinde kaldı.
<< Önceki bölüm | Sonraki bölüm >> | 1-Samuel kitabı | Kutsal Kitap içeriği