Mezmurlar, bölüm 36
<< Önceki bölüm | Sonraki bölüm >> | Mezmurlar kitabı | Kutsal Kitap içeriği
1 Koro şefine. Rab’bin kulundan, Davut’tan.
2 İsyanın sözü, kötünün kalbinde: Tanrı korkusu onun karşısında yok.
3 Çünkü kendini kendi gözlerinde pohpohlar, suçunu bulup nefret edilmesin diye.
4 Ağzının sözleri hile ve dolandırıcılıktır; akıllı olmayı ve iyilik yapmayı bıraktı.
5 Yatağında kötülüğü tasarlar; kötü yola durur; kötülükten iğrenmez.
6 Ya Rab, sevgi sadakatin göklere kadar, gerçeğin bulutlara kadar.
7 Doğruluğun Tanrı dağları gibi, hükümlerinin büyük derinlik; insanı ve hayvanı Sen kurtarırsın, ya Rab.
8 Ey Tanrı, sevginin ne kadar kıymetlidir! İnsan oğulları kanatlarının gölgesinde sığınır.
9 Evinden bolluğa doyarlar; hoşnutluk ırmağından içirirsin onları.
10 Çünkü yaşamın kaynağı Sendedir; Senin Işığında biz ışığı görürüz.
11 Seni tanıyana sevgi sadaketini uzat ve yüreği doğru olana doğruluğunu.
12 Kibirlinin ayağı Bana gelmesin ve kötünün eli Beni sürmesin.
13 İşte, kötülük yapanlar orada düşmüştür; itilmişlerdir ve kalkamazlar.
<< Önceki bölüm | Sonraki bölüm >> | Mezmurlar kitabı | Kutsal Kitap içeriği