Yaratılış, bölüm 31
<< Önceki bölüm | Sonraki bölüm >> | Yaratılış kitabı | Kutsal Kitap içeriği
1 Yakup, Lavan’ın oğullarının, “Yakup, babamızın olan her şeyi ele geçirdi; babamızın malından bu bütün zenginliği yaptı,” dediklerini işitti.
2 Yakup, Lavan’ın yüzüne baktı; ve gördü ki ona karşı tavrı dün ve önceki günkü gibi değildi.
3 RAB Yakup’a dedi: “Atalarının diyarına, doğduğun yurduna dön; ben seninle olacağım.”
4 Yakup Rahel ile Lea’yı sürüsünün yanına, kırda çağırttı.
5 Onlara dedi: “Babanızın bana karşı tavrının, dün ve önceki günkü gibi olmadığını görüyorum; ama babamın Tanrısı benimleydi.
6 Babanıza bütün gücümle hizmet ettiğimi kendiniz biliyorsunuz.
7 Ama babanız beni aldattı, ücretimi on kez değiştirdi; yine de Tanrı’nın bana kötülük etmesine izin vermedi.
8 ‘Benekliler senin ücretin olsun’ dediğinde sürünün hepsi benekli doğdu; ‘alacalılar senin ücretin olsun’ dediğinde ise sürünün hepsi alacalı doğdu.
9 Böylece Tanrı babanızın bütün sürüsünü ondan aldı ve bana verdi.
10 Sürünün kızıştığı bir zamanda rüyayla baktım: sürünün üzerine çıkan teke ve koçlar alacalı, benekli ve puanlıydı.
11 Rüyada Tanrı’nın meleği bana seslendi: ‘Yakup!’ Ben de, ‘İşte ben,’ dedim.
12 O dedi: ‘Gözlerini kaldır, bak: sürünün üzerine çıkan bütün teke ve koçlar alacalı, benekli ve puanlıdır; çünkü Lavan’ın sana yaptıklarının hepsini görüyorum.
13 Ben Bet-El’de sana görünen Tanrı’yım; orada anıt taşı yağla meshettin ve Bana adak adadın. Şimdi kalk, bu ülkeden çık ve doğduğun ülkeye dön ve Ben seninle olacağım.’ ”
14 Rahel ile Lea ona şöyle cevap verdiler: “Babamızın evinde hâlâ bizim için pay ve miras var mı?
15 Bizi yabancı saymadı mı? Çünkü bizi sattı ve gümüşümüzü de yedi.
16 Bu yüzden Tanrı’nın babamızdan alıp sana verdiği bütün mal ve servet bizim ve çocuklarımızındır; o halde Tanrı’nın sana söylediği her neyse onu yap.”
17 Yakup kalktı; oğullarını ve eşlerini develere bindirdi.
18 Kendi sürüsünü, kazanmış olduğu bütün servetini—Mezopotamya’da edindiği kendi malını—yanına alıp, babası İshak’a, Kenan ülkesine gitmek üzere yola çıktı.
19 Lavan sürüsünü kırkmak için gitmişken, Rahel babasının putlarını çaldı.
20 Yakup ise Aramlı Lavan’ı habersiz bırakarak ayrıldı; gidişini ona bildirmedi.
21 Yanındaki her şeyle ayrıldı; kalkıp ırmağı geçti ve Galaad dağlarına yöneldi.
22 Üçüncü gün, Yakup’un kaçtığı Lavan’a Aramlıya bildirildi.
23 Lavan oğullarını ve yakınlarını yanına aldı; yedi gün peşinden giderek onu Galaad dağında yakaladı.
24 Tanrı, geceleyin rüyada Aramlı Lavan’a geldi ve dedi: “Sakın, Yakup’a ne iyi ne kötü bir söz söyleme.”
25 Lavan Yakup’a yetişti. Yakup dağda çadırını kurmuştu; Lavan da akrabalarıyla birlikte Galaad dağında konakladı.
26 Lavan Yakup’a dedi: “Ne yaptın? Neden beni aldattın ve kızlarımı kılıçla alınmış esirler gibi götürdün?
27 Neden gizlice kaçtın, benden saklandın ve bana söylemedin? Seni sevinçle, ezgilerle, def ve lirle uğurlardım.
28 Torunlarımı ve kızlarımı öpmeme bile izin vermedin; akılsızca yaptın.
29 Size kötülük yapacak güç elimde var; ama dün gece babanızın Tanrısı bana, ‘Sakın, Yakup’a ne iyi ne kötü söyleme,’ dedi.
30 Peki, babanın evine kavuşmayı özlediğin için gidecektin; ama neden benim tanrılarımı çaldın?”
31 Yakup Lavan’a cevap verdi: “Korktum; çünkü ‘Kızlarını benden zorla alırsın’ diye düşündüm.
32 Ve Yakup dedi: ‘Tanrılarını kimde bulursan, o yaşamasın. Akrabalarımızın önünde bende sana ait olan ne varsa tanı da al.’ ” Ama onda hiçbir şey bulamadı. Yakup, Rahel’in onları çaldığını bilmiyordu.
33 Lavan, Yakup’un çadırına, sonra Lea’nın çadırına ve iki cariyenin çadırına girdi aramaya koyuldu; ama bulamadı. Lea’nın çadırından çıkınca Rahel’in çadırına girdi.
34 Rahel putları alıp deve semerinin altına koymuş, üzerine oturmuştu. Lavan çadırın her yanını aradı ama bulamadı.
35 Rahel babasına, “Efendim kızmasın, senin önünde kalkamıyorum; çünkü kadınların aylık hali bende,” dedi. Lavan aradı bütün çadırda, ama putları bulamadı.
36 Yakup öfkelendi ve Lavan’la çekişmeye başladı. Lavan’a şöyle konuştu: “Suçum ne, günahım ne ki ardıma düştün?
37 Evimdeki bütün eşyayı didik didik ettin; ev eşyaların arasında bende ne buldun? Akrabalarımın ve akrabalarının önüne koy; aramızda onlar hükmetsin.
38 Bak, yirmi yıl senin yanında kaldım; koyunlarınla keçilerin düşük yapmadı; süründen bir koç yemiş değilim.
39 Yırtık-pırtık olanı sana getirmezdim—zararı bana yazılırdı; ister gündüz, ister gece kaybolsun, benden talep ederdin.
40 Gündüz sıcaktan kavruldum, gece soğuktan dondum; uykum gözlerimden kaçtı.
41 Evinde geçirdiğim yirmi yıl böyle oldu: iki kızın için sana on dört yıl, sürün için altı yıl hizmet ettim; sen de ücretimi on kez değiştirdin.
42 Eğer babamın Tanrısı, İbrahim’in Tanrısı ve İshak’ın Korkusu benimle olmasaydı, şimdi beni eli boş gönderirdin. Ama Tanrı çektiğim sıkıntıyı ve ellerimin emeğini gördü; dün gece hakkımı savundu.”
43 Lavan Yakup’a cevap verdi: “Kızlar—benim kızlarım; çocuklar—benim çocuklarım; sürü—benim sürüm; gördüğün her şey benim. Ama bugün kızlarıma ve onların doğurduğu çocuklara ne yapabilirim?
44 Şimdi gel, seninle ben bir antlaşma yapalım; bu da ikimiz arasında bir tanıklık olsun. Yakup ona, ‘Bak, aramızda kimse yok; Tanrı benimle senin aranda tanıktır,’ dedi.”
45 Yakup bir taş alıp anıt olarak dikti.
46 Akrabalarına, “Taş toplayın,” dedi. Onlar taş toplayıp bir yığın yaptılar; orada, taş yığınının başında yiyip içerek şölen ettiler. Lavan ona, “Bu yığın bugün benimle senin aranda tanıktır,” dedi.
47 Lavan onun adını Yegar-Sahaduta koydu; Yakup ise ona Galaad adını verdi.
48 Lavan Yakup’a dedi: “Bugün bu yığın ve diktiğim anıt benimle senin aranda tanıktır.” Bu yüzden adı Galaad kondu.
49 Ayrıca Mitspa adını da verdi; çünkü Lavan, “Birbirimizden uzak düştüğümüzde RAB beni de seni de gözetsin,” dedi.
50 “Eğer kızlarıma kötü davranır yahut kızlarımın üzerine başka eşler alırsan— aramızda görgü tanığı bir insan olmasa da—bil ki Tanrı benimle senin aranda tanıktır.”
51 Lavan Yakup’a dedi: “İşte bu yığın ve işte seninle benim arama diktiğim anıt.
52 Bu yığın tanık, bu anıt tanık: ben bu yığını aşarak sana kötülük için gelmeyeceğim; sen de bu yığını ve bu anıtı aşarak bana kötülük için gelmeyeceksin.
53 Ataları olan İbrahim’in Tanrısı ve Nahor’un Tanrısı—babalarının Tanrısı—aramızda yargılasın.” Yakup da babası İshak’ın Korkusu üzerine ant içti.
54 Yakup dağda kurban kesti, akrabalarını ekmek yemeye çağırdı; onlar yiyip içtiler ve geceyi dağda geçirdiler.
55 Lavan sabah erkenden kalktı; torunlarını ve kızlarını öptü, onları kutsadı; sonra yola çıkıp yerine döndü.
<< Önceki bölüm | Sonraki bölüm >> | Yaratılış kitabı | Kutsal Kitap içeriği