Çıkış, bölüm 4
<< Önceki bölüm | Sonraki bölüm >> | Çıkış kitabı | Kutsal Kitap içeriği
1 Musa cevap verdi: “Ama ya bana inanmaz ve sözümü dinlemezlerse, ‘RAB sana görünmedi’ derlerse?”
2 RAB ona dedi: “Elinde ne var?” O dedi: “Değnek.”
3 RAB dedi: “Onu yere at.” O dağanağını yere attı; o bir yılan oldu ve Musa ondan kaçtı.
4 RAB Musa’ya dedi: “Elini uzat ve kuyruğundan tut.” O elini uzattı ve onu tuttu; o elinde yine değnek oldu.
5 RAB dedi: “Böylece, atalarının Tanrısı — İbrahim’in Tanrısı, İshak’ın Tanrısı ve Yaakov’un Tanrısı —’nın sana göründüğüne inansınlar.”
6 RAB ona yine dedi: “Elini koynuna sok.” O elini koynuna soktu ve çıkardı; işte, eli cüzam gibi bembeyaz olmuştu.
7 RAB dedi: “Elini yine koynuna sok.” O elini yine koynuna soktu ve çıkardı; işte, eli kendi bedenine döndü, eskisi gibi oldu.
8 “Olur ki sana ilk işarete inanmaz ve ikinci işarete kulak vermezler.”
9 “Ama bu iki işarete inanmaz ve sözünü dinlemezlerse, Nil’den su alıp kuru toprağa dökeceksin; ırmaktan aldığın su yerde kana dönüşecek.”
10 Musa RAB’be dedi: “Ey Rab, ben öteden beri söz ehli değilim; ne dün, ne önce; sen kulunla konuşmaya başladığından beri de değilim; ağzım ve dilim ağırdır.”
11 RAB ona dedi: “İnsanın ağzını kim yarattı? Onu dilsiz, sağır, gören ya da kör eden kim? Ben RAB değil miyim?”
12 “Şimdi git; ben senin ağzınla birlikte olacağım ve ne söyleyeceğini sana öğreteceğim.”
13 Musa dedi: “Ey Rab, lütfen başkasını gönder.”
14 RAB’bin Musa’ya öfkesi alevlendi ve dedi: “Levioğlu kardeşin Harun yok mu? Onun iyi konuştuğunu bilmiyor muyum? İşte, o sana doğru çıkıyor; seni görünce yüreği sevinecek.”
15 “Sen ona konuş, sözleri onun ağzına koy; ben senin ağzınla ve onun ağzıyla birlikte olacağım ve size ne yapacağınızı öğreteceğim.”
16 “O halkla senin yerine konuşacak; o senin için ağzın olacak ve sen onun için Allah’ın sözü gibi olacaksın.”
17 “Ve bu değneği eline al; onunla harikaları yapacaksın.”
18 Musa kayınbabası İofor’a döndü ve dedi: “Lütfen gideyim; Mısır’daki kardeşlerime döneyim; hâlâ hayatta olup olmadıklarını göreyim.” İofor Musa’ya dedi: “Esinle git.”
19 RAB Midyan’da Musa’ya dedi: “Mısır’a dön; çünkü canını arayan bütün adamlar öldü.”
20 Musa karısını ve oğullarını aldı, onları eşeğe bindirdi ve Mısır diyarına döndü; Tanrı’nın değneğini de eline aldı.
21 RAB Musa’ya dedi: “Mısır’a döndüğünde firavunun önünde bütün yaptığım harikaları yapmayı unutma; fakat onun yüreğini katılaştıracağım ki halkı salıvermesin.”
22 “Ve firavuna diyeceksin: ‘RAB şöyle diyor: İsrail benim ilk oğlumdur.’
23 ‘Sana dedim: Oğlumu sal ki bana kulluk etsin; fakat sen onu salmayı reddettin; işte, şimdi ben de senin ilk oğlunu öldüreceğim.’”
24 Yolculukta konakladıkları yerde RAB Musa ile karşılaştı ve onu öldürmek istedi.
25 O zaman Sippora keskin bir çakmak taşı aldı, oğlunun sünnet derisini kesti ve onu Musa’nın ayaklarına dokundurdu ve dedi: “Sen bana kan güveyisin.”
26 Bunun üzerine RAB onu bıraktı. O Sippora dedi: “Kan güveyisin,” sünnetten ötürü.
27 RAB Harun’a dedi: “Çöle Musa’nın karşısına çık.” O da gitti ve Tanrı dağında onunla buluştu ve onu öptü.
28 Musa RAB’bin kendisine emrettiği bütün sözleri ve yapması gereken bütün işaretleri Harun’a anlattı.
29 Musa ile Harun gittiler ve İsrail’in bütün ileri gelenlerini topladılar.
30 Harun RAB’bin Musa’ya söylediği bütün sözleri söyledi; Musa da halkın gözü önünde işaretleri yaptı.
31 Halk iman etti; RAB’bin İsrail oğullarına baktığını ve sıkıntılarını gördüğünü işitince baş eğip yere kapandılar.
<< Önceki bölüm | Sonraki bölüm >> | Çıkış kitabı | Kutsal Kitap içeriği