Mezmurlar, bölüm 84
<< Önceki bölüm | Sonraki bölüm >> | Mezmurlar kitabı | Kutsal Kitap içeriği
1 Koro şefine. Gitit ile. Korah oğullarından. Mezmur.
2 Ey Orduların Rab’bi, konutların ne kadar sevgilidir!
3 Canım Rab’bin avlularını özler, hatta tükenir; yüreğim ve bedenim diri Tanrı’ya sevinçle haykırır.
4 Serçe kendine bir yuva, kırlangıç yavrularını koyacağı bir yer buldu — Senin sunakların, ey Orduların Rab’bi, Kralım ve Tanrım!
5 Ne mutlu Senin Evinde oturanlar — sürekli Seni övecekler. Arasöz.
6 Ne mutlu gücü Sende olan adam — yüreğinde yolları olan.
7 Baka vadisinden geçerken onu kaynak yerine çevirir; ilk yağmur onu bereketlerle örter.
8 Güçten güce yürürler; Sion’da Tanrı’nın önünde görünürler.
9 Ey Orduların Rab’bi Tanrı, duamı işit; Yakup’un Tanrısı, kulak ver. Arasöz.
10 Ey kalkanımız Tanrı, bak ve meshedilmişinin yüzüne göz at.
11 Çünkü Senin avlularında bir gün, başka yerde bin günden iyidir; kötülük çadırında oturmaktansa Tanrımın Evinde eşik bekçisi olmayı seçtim.
12 Çünkü Rab Tanrı güneş ve kalkandır; lütuf ve yücelik verir; yürüyüşü kusursuz olandan iyiliği esirgemez.
13 Ey Orduların Rab’bi, Sana güvenen adam ne mutlu.
<< Önceki bölüm | Sonraki bölüm >> | Mezmurlar kitabı | Kutsal Kitap içeriği