2-Korintliler, bölüm 11
<< Önceki bölüm | Sonraki bölüm >> | 2-Korintliler kitabı | Kutsal Kitap içeriği
1 Keşke az da olsa akılsızlığıma katlansanız—evet, bana katlanıyorsunuz.
2 Çünkü Tanrı’ya uygun bir kıskançlıkla sizi kıskanıyorum; sizi tek bir kocaya, Mesih’e nişanladım ki, onu saf bir kız gibi O’na sunayım.
3 Ama yılanın Havva’yı kurnazlığıyla aldattığı gibi, düşüncelerinizin Mesih’e olan yalın ve saf bağlılıktan saptırılmasından korkuyorum.
4 Çünkü biri gelip başka bir İsa’yı duyurursa—bizim duyurmadığımız—ya da başka bir ruh alırsanız—aldığınızdan farklı—ya da başka bir müjde—kabul ettiğinizden farklı—bunu pek güzel karşılıyorsunuz!
5 Kendimi hiç de o “üstün elçilerden” aşağı saymıyorum.
6 Konuşmada kaba olabilirim, ama bilgide değil; bunu her bakımdan size açık ettik.
7 Sizi yüceltmek için kendimi alçalttım diye günah mı işledim? Çünkü size ücret almadan Tanrı’nın Müjdesi’ni duyurdum.
8 Başka toplulukları soyup hizmetim için ücret aldım, size hizmet ederken yük olmayayım diye.
9 Yanınıza geldiğimde ve ihtiyaç içindeyken hiçbirinize yük olmadım; çünkü Makedonya’dan gelen kardeşler yoksunluğumu giderdi. Her bakımdan sizlere yük olmamaya özen gösterdim ve göstereceğim.
10 Mesih’in gerçeği bendedir: Ahaya bölgesinde bu övünç benden alınmayacaktır.
11 Niçin? Çünkü sizi sevmiyor muyum? Tanrı biliyor ki seviyorum.
12 Yaptığımı yine yapacağım ki, fırsat arayanların fırsatını keseyim; öyle ki onlar da bizim gibi görünmek istedikleri şeyde kalmasınlar.
13 Çünkü böyle adamlar yalancı elçilerdir, aldatıcı işçiler, Mesih’in elçisi kimliğine bürünenler.
14 Şaşılacak bir şey değil; çünkü Şeytan da kendini ışık meleği kılığına sokar.
15 O halde, onun hizmetkârlarının da doğruluğun hizmetkârları kılığına bürünmesi büyük bir şey değil; sonları yaptıklarına göre olacaktır.
16 Yine söylüyorum: kimse beni akılsız saymasın; ama öyle sayarsanız bile, akılsız olarak da beni kabul edin ki biraz da ben övüneyim.
17 Bu övüncümü Rab’be göre değil, akılsız gibi söylüyorum.
18 Birçok kişi bedence övündüğüne göre, ben de övüneyim.
19 Akıllı olduğunuzu düşünerek akılsızlara seve seve katlanıyorsunuz.
20 Çünkü biri sizi köleleştirirse, sömürürse, üstünlük taslarsa, yüzünüze tokat atarsa, buna katlanıyorsunuz.
21 Utançla söylüyorum, biz zayıf görünmüşüz. Ama biri herhangi bir konuda cüretkârsa—akılsız gibi söylüyorum—ben de cüretkârım.
22 İbranîler mi? Ben de. İsrailliler mi? Ben de. İbrahim’in soyundan mı? Ben de.
23 Mesih’in hizmetkârları mı? Aklımı kaybetmiş gibi konuşuyorum—ben daha da fazlayım: çok daha fazla emeklerde, daha çok zindanlarda, ölçüsüz sopalamalarda, sık sık ölüm tehlikelerinde.
24 Yahudilerden beş kez kırktan bir eksik kırbaç yedim;
25 üç kez sopayla dövüldüm; bir kez taşlandım; üç kez gemi azası oldum; bir gece bir gündüz derin sularda kaldım.
26 Sık sık yolculuklarda, ırmak tehlikelerinde, haydut tehlikelerinde, soydaşlardan tehlikede, uluslardan tehlikede, şehirde tehlikede, bozkırda tehlikede, denizde tehlikede, yalancı kardeşler arasında tehlikede;
27 emek ve çabalarda, sık uykusuzluklarda, açlık ve susuzluklarda, sık sık oruçlarda, soğuk ve çıplaklıkta.
28 Ve bunların dışında, her gün üzerime çöken topluluklarla ilgili kaygı var.
29 Kim zayıf olur da ben zayıf olmam? Kim tökezler de ben yanmam?
30 Övünmek gerekiyorsa, zayıflıklarımla övüneceğim.
31 Rab İsa’nın Tanrısı ve Babası—ebediyen övülen—benim yalan söylemediğimi bilir.
32 Şam’da, Kral Areta’nın valisi beni tutuklamak için şehrin kapılarını beklettirdi;
33 ama bir sepette duvardan aşağı sarkıtıldım ve onun elinden kurtuldum.
<< Önceki bölüm | Sonraki bölüm >> | 2-Korintliler kitabı | Kutsal Kitap içeriği