Mezmurlar, bölüm 104
<< Önceki bölüm | Sonraki bölüm >> | Mezmurlar kitabı | Kutsal Kitap içeriği
1 Rab’bi kutsa, ey canım. Ey Rab Tanrım, çok büyüksün; görkem ve yücelikle kuşandın.
2 Işığı giysi gibi giyinirsin; gökleri çadır gibi gerersin.
3 Suların üzerinde odalarını kirişlersin; bulutları arabası yapar, rüzgâr kanatlarında yürürsün.
4 Rüzgârları elçileri, ateş alevini hizmetkârları yaparsın.
5 Yeryüzünü temeller üzerine kurdun; asla sarsılmayacak.
6 Onu derinlikle giysi gibi örttün; sular dağların üzerinde duruyordu.
7 Azarınla kaçtılar, gürlemenin sesiyle acele ettiler.
8 Dağlar yükseldi, vadiler indiler — Senin belirlediğin yere.
9 Sınır koydun ki geçmesinler, yeri bir daha örtmesinler.
10 Vadilerde kaynaklar akıtırsın; dağların arasında akarlar.
11 Kırın bütün hayvanları içer; yaban eşekleri susuzluklarını giderir.
12 Onların üzerinde gök kuşları konaklar; dallar arasında ses verirler.
13 Odalarından dağları sularsın; işlerinin meyvesinden yeryüzü doyar.
14 Hayvanlar için ot bitirirsin ve insanın işi için bitkiler; yerden ekmek çıkarsın.
15 İnsanın yüreğini sevindiren şarap, yüzünü parlatan yağ ve yüreği güçlendiren ekmek.
16 Rab’bin ağaçları — diktiği Lübnan sedirleri — bol bol sulanır.
17 Onlarda kuşlar yuva yapar; çayın üstünde leyleğin evi vardır.
18 Yüksek dağlar dağ keçilerine, kayalıklar dağ porsuğuna sığınaktır.
19 Ayı zamanlar için yaptın; güneş batacağını bilir.
20 Karanlık yaparsın ve gece olur — ormanda bütün hayvanlar kıpırdar.
21 Genç aslanlar av için kükreşir, Tanrı’dan yiyeceklerini isterler.
22 Güneş doğar, toplanırlar ve inlerinde yatıp gizlenirler.
23 İnsan işine çıkar ve akşama dek emeğine.
24 Ey Rab, işlerin ne çoktur! Hepsini bilgelikle yaptın; yeryüzü yaratıklarınla doludur.
25 İşte, büyük ve geniş deniz; içinde sayılamayacak kadar canlı, küçük ve büyük.
26 Orada gemiler gider; orada eğlendirdiğin Leviatan.
27 Hepsi senden bekler — zamanında yiyeceklerini veresin diye.
28 Verince toplarlar; elini açınca iyilikle doyarlar.
29 Yüzünü gizleyince endişelenirler; soluğunu çekince ölür ve toprağa dönerler.
30 Ruhunu gönderince yaratılırlar ve yeryüzünün yüzünü yenilersin.
31 Rab’bin yüceliği sonsuza dek olsun; Rab işlerinden sevinsin.
32 Yeryüzüne bakar — titrer; dağlara dokunur — duman çıkar.
33 Hayatım boyunca Rab’be ezgi söyleyeyim, yaşadıkça Tanrım’a ilahi söyleyeyim.
34 Sözüm O’na hoş gelsin; ben Rab’de sevineyim.
35 Günahkârlar yerden yok olsun ve kötüler artık olmasın. Rab’bi kutsa, ey canım. Halleluya.
<< Önceki bölüm | Sonraki bölüm >> | Mezmurlar kitabı | Kutsal Kitap içeriği