Yasanın tekrarı, bölüm 9
<< Önceki bölüm | Sonraki bölüm >> | Yasanın tekrarı kitabı | Kutsal Kitap içeriği
1 Dinle, ey İsrail: bugün Şeria’yı geçip senden daha büyük ve senden daha güçlü olan ulusları, göğe dek surlarla çevrili büyük şehirleri mülk edinmek için giriyorsun;
2 uzun boylu ve büyük bir halk — Anak oğullarını; onları biliyorsun ve “Anak oğullarına kim dayanabilir?” sözünü duydun;
3 Bugün bil ki, önünden giden Tanrın RAB yakıp tüketen bir ateştir; onları yok edecek, sana boyun eğdirecek; ve onları hızla önünden kovacak, RAB’bin sana söylediği gibi;
4 RAB, Tanrın, onları senin önünden kovduğunda, “Doğruluğum için RAB beni bu ülkeyi sahiplenmek üzere içeri soktu” deme; çünkü bu halkların kötülüğü yüzünden RAB onları önünüzden kovuyor;
5 senin doğruluğundan ve yüreğinin doğruluğundan ötürü değil — ama bu ulusların kötülüğü yüzünden RAB, Tanrın, onları önünden kovuyor ve RAB, ataların İbrahim, İshak ve Yakup’a ant içtiği sözü yerine getiriyor;
6 Öyleyse bil ki, Tanrın RAB bu iyi ülkeyi sana senin doğruluğun için vermiyor; çünkü sen inatçı bir halksın;
7 Mısır diyarından çıktığın günden bu güne dek RAB’be karşı isyan ettiniz; ve çölde, RAB’be öfke uyandırdınız;
8 Horev’de RAB’bi öfkelendirdiniz — RAB size kızdı, sizi yok etmek istedi;
9 Ben, taş levhaları — RAB’bin sizinle yaptığı antlaşmanın levhalarını — almak için dağa çıktım; orada ekmek yemeden ve su içmeden kırk gün kırk gece kaldım;
10 Ve RAB bana iki taş levhayı, Tanrı parmağıyla yazılmış levhaları verdi; üzerlerinde toplantı gününde dağda ateşin içinden size RAB’bin söylediği bütün sözler yazılıydı;
11 Ve kırk gün kırk gece sonunda RAB bana levhaları verdi;
12 Ve RAB bana dedi: “Kalk, çabuk buradan in; çünkü çıkardığın halk bozuldu; onlara buyurduğum yoldan çabucak saptılar; kendileri için bir dökme put yaptılar.”
13 Ve RAB bana şöyle dedi: “Bu halkı gördüm ve işte bu inatçı bir halktır;
14 Beni bırak, onları yok edeyim ve göğün altından adlarını silelim; ve senden daha güçlü ve daha çok bir ulus yapayım.”
15 Bunun üzerine döndüm ve dağdan indim — dağ ateşle yanıyordu; antlaşma levhaları iki elimdeydi;
16 Ve baktım, siz Tanrınız RAB’be karşı günah işlemişsiniz; kendinize bir buzağı dökmüşsünüz; size buyurduğum yoldan çabucak sapmışsınız;
17 Ve iki levhayı tuttum, ellerimden attım ve gözlerinizin önünde onları parçaladım;
18 Sonra RAB’bin önünde, daha önce yaptığım gibi, ekmek yemeden, su içmeden kırk gün kırk gece yüzüstü yere kapandım — günahınız, işlediğiniz bütün günah, RAB’bin hoşuna gitmeyen kötü olanı yaptınız, O’nu öfkelendirdiniz;
19 Çünkü RAB size kızmıştı, sizi yok etmek istedi; ama RAB o defa da beni dinledi;
20 Ve RAB Harun’a karşı da çok öfkelendi, onu yok etmek istedi; o zaman ben Harun için de yalvardım;
21 Ve sizin günahınız olan buzağıyı aldım, onu ateşte yaktım, ezdim, iyice ufalayıp toz haline getirdim ve tozunu dağdan inen dereye attım;
22 Ve Tabera’da, Massa’da ve Kibrot-Hattaava’da RAB’bi öfkelendirdiniz;
23 Ve RAB sizi Kadeş-Barnea’dan “Gidin, ülkeyi mülk edinin” diye gönderdiğinde, Tanrınız RAB’bin buyruğuna karşı geldiniz, O’na inanmadınız ve O’nun sözünü dinlemediniz;
24 Sizi tanıdığım günden bu güne dek RAB’be karşı ayak dirediniz;
25 Ben de RAB’bin sizi yok etmesinden korktuğum için, o günlerde kırk gün kırk gece RAB’bin önünde yüzüstü yere kapandım; çünkü RAB çok öfkelenmişti;
26 Ve RAB’be dua ettim ve dedim: “Ey Egemen RAB, halkını ve mirasını yok etme — büyüklüğünle kurtardığın, güçlü elinle Mısır’dan çıkardığın halkını;
27 kulun İbrahim’i, İshak’ı ve Yakup’u hatırla; bu halkın katılığını, kötülüğünü ve günahını dikkate alma;
28 öyle ki seni Mısır’dan çıkaran diyarın halkı, ‘RAB onları götürdüğü ülkede onları sokmaya güç yetiremediği için ve onlardan nefret ettiği için onları çöldе öldürmek üzere çıkardı’ demesin;
29 onlar senin halkındır ve senin mirasındır; büyük gücün ve uzatılmış kolunla çıkardığın halk.”
<< Önceki bölüm | Sonraki bölüm >> | Yasanın tekrarı kitabı | Kutsal Kitap içeriği