Yeşaya, bölüm 64
<< Önceki bölüm | Sonraki bölüm >> | Yeşaya kitabı | Kutsal Kitap içeriği
1 Keşke gökleri yırtıp insen, huzurunda dağlar sarsılsa.
2 Ateş çalıları tutuşturduğu gibi ve suyu kaynattığı gibi — adını düşmanlarına bildirmek için, uluslar huzurunda sarsılsın —
3 Sen beklemediğimiz korkunç şeyler yaptığında indin, dağlar huzurunda sarsıldı.
4 Eski günlerden beri kimse işitmedi, kulak duymadı, göz Tanrı’yı görmedi — Sen’den başkasını — kendisini bekleyen için yapanı.
5 Sevinçle doğruluk yapan ve yollarında Seni ananla karşılaşırsın; işte Sen öfkelendin, çünkü günah işledik; onlarda uzun süre kaldık — kurtulacak mıyız?
6 Hepimiz murdar olan gibi olduk ve bütün doğruluklarımız kirli bez gibi; yaprak gibi solduk ve suçlarımız rüzgâr gibi bizi götürdü.
7 Kimse adını çağırmıyor ve kendini sana tutmuyor; çünkü yüzünü bizden gizledin ve suçlarımızın gücüyle bizi erittin.
8 Ama şimdi, ey RAB, Sen bizim Babamızsın; biz kiliz, Sen çömlekçimizsin; hepimiz Senin elinin işiyiz.
9 Ey RAB, çok öfkelenme; suçu sonsuza dek anma; işte, biz hepimiz Senin halkınız.
10 Kutsal kentlerin viran oldu; Sion çöle döndü, Yeruşalim viran.
11 Kutsallığımız ve görkemimiz, atalarımızın Seni övdüğü ev ateşle yandı ve sevdiğimiz her şey viran oldu.
12 Ey RAB, bütün bunlara rağmen kendini tutar mısın? Susup bizi çok mu eziyet edersin?
<< Önceki bölüm | Sonraki bölüm >> | Yeşaya kitabı | Kutsal Kitap içeriği