Ezgiler ezgisi, bölüm 7
<< Önceki bölüm | Sonraki bölüm >> | Ezgiler ezgisi kitabı | Kutsal Kitap içeriği
1 Ey soylu kız, sandaletlerde ayakların ne güzel! Kalçalarının yuvarlaklığı bir gerdanlık gibi, usta bir sanatçının işidir;
2 Karnın, içinde baharlı şarabın eksilmediği yuvarlak bir kâse; göbeğin zambaklarla çevrili bir buğday yığını;
3 İki memen iki oğlak gibi, ceylan ikizi;
4 Boynun fildişinden bir kule gibi; gözlerin Heşbon’daki Bat-Rabbim kapısı yanında havuzlar gibi; burnun Şam’a bakan Lübnan kulesi gibi;
5 Başın senin üzerinde Karmel gibidir, başındaki saçlar erguvan gibidir; kral buklelerine bağlanmıştır.
6 Ne kadar güzelsin, ne kadar hoşsun, sevgili, zarafetinle!
7 Boyun palmiyeye benzer, memelerin üzüm salkımları gibi.
8 Dedim ki: Palmasına tırmansam, dallarından tutsam; memelerin üzüm salkımları gibi olacak, ve burun deliklerinin kokusu elmalar gibi.
9 Dudakların seçkin şarap gibi. O, sevgilime doğru düzgün akar, uykudan uyananların dudaklarını hoşnut eder.
10 Ben dostuma aidim, ve arzusu bana yönelmiştir.
11 Gel, sevgilim, kıra çıkalım, köylerde geceleyelim;
12 Sabahleyin bağlara gidelim, asma sürgün verdi mi, tomurcuklar açıldı mı, narlar çiçek açtı mı bakalım; orada sana okşayışlarımı vereceğim.
13 Adamotları koku saldı; kapılarımızda her türden seçkin meyveler, yenileri ve eskileri var: bunları senin için sakladım, sevgilim!
<< Önceki bölüm | Sonraki bölüm >> | Ezgiler ezgisi kitabı | Kutsal Kitap içeriği