Luka, bölüm 1
Sonraki bölüm >> | Luka kitabı | Kutsal Kitap içeriği
1 Aramızda tam olarak bilinen olaylar hakkında birçok kimse anlatılar düzene koymaya başladığından,
2 başından beri tanık ve Söz’ün hizmetkârları olanların bize aktardıkları gibi,
3 ben de, her şeyi baştan dikkatle araştırdıktan sonra, sana sırasıyla yazmayı uygun buldum, saygıdeğer Theofilos,
4 öğretildiğin şeylerin sağlam temelini bilesin diye.
5 Yahudiye kralı Hirodes günlerinde, Aviya bölüğünden bir kâhin vardı, adı Zekeriya; karısı da Harun soyundandı, adı Elizabet.
6 İkisi de Tanrı’nın önünde doğruydu, Rab’bin bütün buyruk ve düzenlerine göre kusursuzca yürürlerdi.
7 Çocukları yoktu; çünkü Elizabet kısırdı ve ikisi de ilerlemiş yaştaydı.
8 Bir gün, Zekeriya bölüğünün sırası geldiğinde Tanrı’nın önünde hizmet ederken,
9 kâhinliğin geleneğine göre kura çekildi ve Rab’bin tapınağına girip buhur yakmak ona düştü.
10 Buhur yakıldığı sırada bütün halk dışarıda dua ediyordu.
11 O zaman Rab’bin bir meleği ona göründü, buhur sunağının sağ yanında duruyordu.
12 Zekeriya onu görünce sarsıldı ve üzerine korku düştü.
13 Ama melek ona dedi: korkma, Zekeriya; duan işitildi. Karın Elizabet sana bir oğul doğuracak ve adını Yahya koyacaksın.
14 O, sana sevinç ve neşe olacak; doğumuna birçokları sevinecek,
15 çünkü Rab’bin önünde büyük olacak; şarap ve içki içmeyecek; daha annesinin rahminden Kutsal Ruh’la dolacak,
16 ve İsrail oğullarından birçoğunu Rab Tanrıları’na döndürecek;
17 ve O’nun önünden İlyas’ın ruhu ve gücüyle gidecek; babaların yüreklerini çocuklara döndürecek, itaatsizleri doğruların düşünüşüne yöneltecek; böylece Rab için hazırlanmış bir halkı hazır edecektir.
18 Zekeriya meleğe dedi: bunu nasıl bileceğim? Çünkü ben yaşlıyım, karım da ileri yaştadır.
19 Ve melek cevap verdi: ben Tanrı’nın huzurunda duran Cebrail’im; seninle konuşmak ve sana bu müjdeyi bildirmek için gönderildim.
20 Bak, sözlerime inanmadığın için bu gerçekleşeceği güne dek dilsiz kalacak ve konuşamayacaksın; çünkü sözlerim vaktinde gerçekleşecektir.
21 Bu arada halk Zekeriya’yı bekliyor ve tapınakta geciktiğine şaşıyordu.
22 O ise çıkınca onlarla konuşamaz oldu; anladılar ki tapınakta bir görüm görmüş. Onlara işaretlerle anlatıyordu ve dilsiz kaldı.
23 Hizmet günleri bitince evine döndü.
24 Bu günlerden sonra karısı Elizabet gebe kaldı; beş ay gizlendi ve şöyle dedi:
25 Rab bana böyle yaptı; insanların arasında utancımı kaldırmak için bu günlerde bana baktı.
26 Altıncı ayda, Tanrı’dan Cebrail adlı melek Celile’nin Nasıra denilen kentine gönderildi,
27 Davud’un soyundan Yusuf adlı bir adama nişanlı olan bir bakireye; bakirenin adı Meryem’di.
28 Melek içeri girip ona dedi: sevin, lütufla dolu olan! Rab seninledir; kadınlar arasında kutsanmışsın.
29 O ise bu sözlerden sarsıldı ve bu selâmın ne anlama geldiğini düşünüp durdu.
30 Melek ona dedi: korkma, Meryem; çünkü Tanrı’dan lütuf buldun.
31 İşte rahminde gebe kalacak ve bir Oğul doğuracaksın; adını İsa koyacaksın.
32 O büyük olacak ve Yüceler Yücesi’nin Oğlu diye anılacak; Rab Tanrı ona babası Davut’un tahtını verecek,
33 Yakup’un evinin üzerinde sonsuza dek egemenlik sürecek ve krallığının sonu olmayacak.
34 Meryem meleğe dedi: bu nasıl olacak? Ben erkek bilmem.
35 Melek cevap verdi: Kutsal Ruh senin üzerine gelecek ve Yüceler Yücesi’nin gücü seni gölgeleyecek; bu nedenle doğacak olan Kutsal olan, Tanrı’nın Oğlu diye adlandırılacaktır.
36 Bak, akrabaların olan Elizabet de yaşlılığında bir oğul gebe kaldı; kısır denilenin şimdi altıncı ayı,
37 çünkü Tanrı için imkânsız olan hiçbir söz yoktur.
38 Meryem dedi: işte Rab’bin hizmetkârı; bana sözün uyarınca olsun. Ve melek ondan ayrıldı.
39 Meryem o günlerde kalkıp aceleyle Yahuda’nın dağlık bölgesindeki bir kente gitti,
40 Zekeriya’nın evine girdi ve Elizabet’i selâmladı.
41 Elizabet Meryem’in selâmını işittiğinde, çocuk karnında sevinçle sıçradı; Elizabet Kutsal Ruh’la doldu,
42 yüksek sesle haykırıp dedi: kadınlar arasında kutsanmışsın ve rahminin meyvesi kutsanmıştır!
43 Bana bu nereden ki Rabbimin Annesi bana geliyor?
44 Çünkü selâmının sesi kulağıma ulaşır ulaşmaz, çocuk karnımda sevinçle sıçradı.
45 Ve iman etmiş olan ne mutlu— çünkü Rab’bin ona söylediği şeyler gerçekleşecektir.
46 Meryem dedi: ruhum Rab’bi yüceltir,
47 ve ruhum Kurtarıcım Tanrı’da sevindi;
48 çünkü O, kulunun alçakgönüllülüğüne baktı. İşte, bundan böyle bütün kuşaklar beni mutlu sayacak;
49 güçlü olan bana büyük işler yaptı, ve adı kutsaldır;
50 ve merhameti, O’ndan korkanlara kuşaktan kuşağa;
51 kolunun gücünü gösterdi; yüreklerinin tasarılarıyla gururlananları dağıttı;
52 güçlüleri tahtlardan indirdi, alçakgönüllüleri yükseltti;
53 açları iyiliklerle doyurdu, zenginleri ise eli boş gönderdi;
54 kulum İsrail’e yardım etti, merhametini anarak,
55 atalarımıza söylediği gibi— İbrahim’e ve soyuna sonsuza dek.
56 Meryem Elizabet’le yaklaşık üç ay kaldı, sonra evine döndü.
57 Elizabet’in doğurma zamanı geldi ve bir oğul doğurdu.
58 Komşuları ve akrabaları Rab’bin ona büyük merhamet gösterdiğini işittiler ve onunla birlikte sevindiler.
59 Sekizinci gün çocuğu sünnet etmeye geldiler ve babasının adıyla Zekeriya demek istediler.
60 Ama annesi dedi: hayır, adı Yahya olacak.
61 Ona dediler: akrabaların arasında bu adla anılan kimse yok.
62 Bunun üzerine babasına işaretle sordular: onu nasıl adlandırmak istiyor?
63 O bir yazı levhası istedi ve ‘Adı Yahya’dır’ diye yazdı. Herkes şaştı.
64 O anda ağzı açıldı, dili çözüldü ve Tanrı’yı kutsayarak konuşmaya başladı.
65 Çevrede yaşayanların hepsini bir korku aldı; bütün bu olaylar Yahuda’nın dağlık yöresinin her yanında anlatıldı.
66 İşitenlerin hepsi bunları yüreklerine koyup, bu çocuk ne olacak, dediler. Çünkü Rab’bin eli onunlaydı.
67 Babası Zekeriya Kutsal Ruh’la doldu ve şöyle peygamberlik etti:
68 İsrail’in Tanrısı Rab kutsansın; halkını ziyaret etti ve ona kurtuluş sağladı,
69 kulu Davut’un evinde bize bir kurtuluş boynuzu yükseltti,
70 eskiden beri kutsal peygamberlerinin ağzıyla bildirdiği gibi,
71 bizi düşmanlarımızdan ve bizi nefret edenlerin elinden kurtaracak;
72 atalarımıza merhamet gösterecek ve kutsal antlaşmasını anacaktır—
73 atalarımız İbrahim’e ant içtiği yemini,
74 düşmanlarımızın elinden kurtulmuş olarak, korkusuzca
75 önünde yaşamımızın bütün günlerinde kutsallık ve doğruluk içinde O’na hizmet edelim diye;
76 ve sen, çocuk, Yüceler Yücesi’nin peygamberi diye anılacaksın; çünkü Rab’bin önünden gidip yollarını hazırlayacaksın,
77 halkına günahlarının bağışlanmasıyla kurtuluş bilgisini vermek için,
78 Tanrımızın yürekten merhameti sayesinde— yukarıdan doğan Şafak bizi ziyaret etti,
79 karanlıkta ve ölüm gölgesinde oturanları aydınlatmak ve ayaklarımızı esenliğin yoluna yöneltmek için.
80 Çocuk büyüyor, ruhta güçleniyordu; İsrail’e görüneceği güne dek ıssız yerlerde yaşadı.
Sonraki bölüm >> | Luka kitabı | Kutsal Kitap içeriği