2-Krallar, bölüm 17
<< Önceki bölüm | Sonraki bölüm >> | 2-Krallar kitabı | Kutsal Kitap içeriği
1 Ahaz’ın on ikinci yılında, Elah oğlu Hoşea Samiriye’de İsrail kralı oldu ve dokuz yıl hüküm sürdü.
2 Rab’bin gözünde kötü olanı yaptı, fakat İsrail’in kendinden önceki kralları gibi değildi.
3 Asur kralı Şalmaneser onun üzerine çıktı; Hoşea ona haraç verdi ve onun tebaası oldu.
4 Fakat Asur kralı Hoşea’da ihanet buldu; çünkü Mısır kralı So’ya haber gönderdi ve artık Asur kralına yıllık haraç getirmedi; Asur kralı onu tespit edip bağladı ve zindana attı.
5 Asur kralı bütün ülkeye çıktı ve Samiriye’ye geldi ve üç yıl onu kuşattı.
6 Hoşea’nın dokuzuncu yılında Asur kralı Samiriye’yi aldı ve İsraillileri Asur’a sürdü ve Halah’ta ve Habor ırmağı kıyısında, Gozan’da ve Med kentlerinde yerleşmelerini sağladı.
7 Bu, İsrailoğullarının, kendilerini Mısır diyarından—Firavun Mısır kralının elinden—çıkarmış olan Rab Tanrıları’na karşı günah işledikleri için oldu; çünkü başka ilahları korku ile tuttular.
8 Rabbin kovduğu ulusların kurallarına göre yürüdüler ve İsrail kralları koymuş oldukları uygulamalara göre.
9 İsrailliler Rab’lerine karşı gizlice işler yaptılar—kendileri için bütün kule şehirlerinde, nöbet kulelerinden surlu şehirlere kadar yüksek yerler yaptılar.
10 Bütün yüksek tepenin üzerinde ve her yeşil ağacın altında dikili taşlar ve Aşera direkleri kurdular.
11 Orada bütün yüksek yerlerde tütsü yaktılar—Rab’bin önünden kovmuş olduğu uluslar gibi—; kötü işler yaparak Rab’bi kızdırdılar.
12 Putlara hizmet ettiler—Rab onlara: bunu yapmayın, demişti.
13 Rab, bütün İsrail ve Yahuda’ya, her peygamber ve her kâhin aracılığıyla uyarı gönderdi ve dedi: kötü yollarınızdan dönün ve atalarınıza ve size emrettiğim buyruklarıma ve kurallarıma uyun; atalarıma tanıklık ettiğim sözlere göre ve Musa’nın kitabında yazılı olan şeye göre.
14 Fakat onlar dinlemek istemediler; boyunlarını sertleştirdiler—atalarının boynunu sertleştirdiği gibi— Rab’lerine iman etmediler.
15 Onun kurallarını ve onun atalarla yaptığı antlaşmayı ve onlara tanıklık ederek verdiği öğütleri reddettiler; boş şeylerin ardınca gittiler ve boş oldular; çevre ulusların ardından gittiler—Rab onlara ‘böyle yapmayın’ demişti.
16 Rab’bin bütün buyruklarını bıraktılar; kendileri için iki dökme buzağı yaptılar ve bir Aşera yaptılar ve gök cisimlerinin bütün ordusuna secde ettiler ve Baal’a hizmet ettiler.
17 Oğullarını ve kızlarını ateşten geçirdiler; kâhinlik ve kehanet yaptılar; kendilerini kötülük yapmaya sattılar—Rab’bin gözünde—, onu kızdırmak için.
18 Bundan dolayı Rab İsrail’e çok öfkelendi ve onları yüzünden uzaklaştırdı; yalnız Yahuda oymağı kaldı.
19 Yahuda da Rab’bin Tanrıları’nın buyruklarını tutmadı; İsrail’in kurallarında yürüdüler.
20 Rab, İsrail’in bütün soyunu reddetti ve onları sıkıntıya soktu ve onları yağmacıların eline teslim etti; nihayet onları yüzünden uzaklaştırdı.
21 Çünkü İsrail, Davut’un evinden ayrılmış ve Nebat oğlu Yerovam’ı kral yapmıştı; Yerovam İsrail’i Rab’den döndürdü ve büyük bir günaha sürükledi.
22 İsrail oğlu Yerovam’ın bütün günahlarında yürüdüler; onlardan ayrılmadılar—
23 ta ki Rab İsrail’i yüzünden uzaklaştırıncaya kadar; kulunun peygamberler aracılığıyla söylediği gibi. Böylece İsrail kendi ülkesinden Asur’a sürüldü—bugüne dek.
24 Asur kralı Babil’den ve Kuta’dan ve Ava’dan ve Hamat’tan ve Sefarvayim’den adamlar getirdi ve Samiriye şehirlerine yerleştirdi; Samiriye’de İsraillerin yerine yaşadılar ve Samiriye’yi ele geçirip şehirlerinde oturdular.
25 İlk başta orada yaşadıklarında Rab’be korku ile tapınmadılar; Rab onların arasına aslanlar gönderdi, bazılarını öldürdüler.
26 Asur kralına şöyle bildirildi: götürdüğün ve Samiriye şehirlerine yerleştirdiğin uluslar, o ülkenin Tanrısı’nın adetini bilmiyorlar; o da onların üzerine aslanlar gönderdi ve aslanlar onları öldürüyor, çünkü o ülkenin Tanrısı’nın adetini bilmiyorlar.
27 Asur kralı buyurdu: Samiriye’den sürdüğünüz kâhinlerden birini oraya geri gönderin; gidip orada yaşasın ve ülke Tanrısı’nın adetini onlara öğretsin.
28 Böylece Samiriye’den sürülen kâhinlerden biri gelip Beyt-El’de yerleşti ve onlara nasıl Rab’be korku ile hizmet edileceğini öğretti.
29 Ama ulusların her biri kendi tanrılarını yaptı ve Samiriye’de yaptıkları yüksek yer evlerine koydular; her ulus yerleştikleri şehirlerde.
30 Babilliler Sukkot-Benot’u yaptı; Kutlular Nergal’i, Hamatlılar Aşima’yı,
31 Avvalılar Nibhaz’ı ve Tartak’ı; Sefarvayimliler de oğullarını ateşte yaktılar—Adrammelek ve Anammelek, Sefarvayim’in tanrılarına.
32 Onlar Rab’be korku ile hizmet ettiler; ama kendi aralarından yüksek yerlerin kâhinlerini yaptılar ve onlar yüksek yer evlerinde hizmet ettiler.
33 Rab’be korku ile hizmet ederlerdi ve aynı zamanda kendi tanrılarına da hizmet ederlerdi—geldikleri ulusların adetleri üzere.
34 Bugüne dek aynı şekilde yapıyorlar; Rab’be ne korku ile gerçekten hizmet ediyorlar ne de İsrailoğullarına emrettiği ve Yakup’a verdiği yasalar ve hükümler ve kurallar ve buyruklar gereğince davranıyorlar—adını İsrail koymuştu.
35 Rab onlarla antlaşma yaptı ve onlara buyurdu: başka tanrıları korkuyla tutmayacaksınız ve onlara secde etmeyecek ve onlara hizmet etmeyecek ve onlara kurban sunmayacaksınız.
36 Fakat sizi Mısır diyarından büyük kuvvetle ve uzatılmış kol ile çıkarmış olan Rab’be, ona korku ile hizmet edeceksiniz ve ona kurban sunacaksınız.
37 Size yazdığı kuralları ve hükümleri ve yasayı her gün gözetecek ve başka tanrıları korkuyla tutmayacaksınız.
38 Ve unutmamalısınız ki Rab’le yaptığınız antlaşmayı unutmayacaksınız; başka tanrıları korku ile tutmayacaksınız.
39 Fakat Rab’be korku ile hizmet edeceksiniz ve o sizi düşmanlarınızın elinden kurtaracaktır.
40 Onlar dinlemediler; ama eski adetleri üzere davrandılar.
41 Böylece bu uluslar Rab’be korku ile hizmet ederken, aynı zamanda kendi putlarına da hizmet ediyorlar; çocukları ve torunları da ataları gibi bugüne dek böyle yapıyor.
<< Önceki bölüm | Sonraki bölüm >> | 2-Krallar kitabı | Kutsal Kitap içeriği