Mezmurlar, bölüm 78
<< Önceki bölüm | Sonraki bölüm >> | Mezmurlar kitabı | Kutsal Kitap içeriği
1 Asaf'tan. Maskil.
2 Ey halkım, yasamı dinle; ağzımın sözlerine kulak ver.
3 Ağzımı bir meselle açacağım, eski zamanın bilmecelerini söyleyeceğim,
4 Babalarımızın bize anlattığı, duymuş ve bilmiş olduğumuz şeyleri gizlemeyeceğiz,
5 Onları gelecek kuşağa anlatacağız — Rab’bin övgülerini, kudretini ve yaptığı harikeleri.
6 Yakup’ta bir tanıklık kurdu ve İsrail’de bir yasa koydu, babalarımıza öğretti ki oğullarına bildirsinler,
7 Ki gelecek kuşak, doğacak çocuklar bilsin, kalkıp kendi oğullarına söylesinler,
8 Ve Tanrı’ya umut bağlasınlar, Tanrı’nın işlerini unutmasınlar, O’nun emirlerini tutsunlar,
9 Ataları gibi inatçı ve asi bir kuşak olmasınlar — yürekçe kararsız ve ruhta Tanrı’ya sadık olmayan.
10 Efrayim oğulları, ok atıcılar, savaş gününde geri döndüler;
11 Tanrı’nın antlaşmasını tutmadılar, O’nun yasasında yürümeyi reddettiler,
12 O’nun işlerini ve onlara gösterdiği harikaları unuttular.
13 Atalarının önünde Mısır diyarında, Soan kırında harikalar yaptı:
14 Denizi böldü ve onları geçirdi, suları bir yığın gibi durdurdu.
15 Gündüz bulutla, bütün gece ateş ışığıyla onlara yol gösterdi.
16 Çöldeki kayaları yardı ve derinliklerden ırmaklar gibi bol içirdi.
17 Kayadan sular çıkardı, ırmaklar gibi aktı.
18 Yine de Ona karşı günah işlediler, susuz diyarda Yüce’yi kızdırdılar.
19 Yüreklerinde Tanrı’yı sınadılar, canlarına göre yiyecek istediler.
20 Tanrı’ya karşı konuştular: Tanrı çölde sofra kurabilir mi?
21 İşte, kayayı vurdu, sular fışkırdı, dereler taştı; ekmek de verebilir mi? halkına et hazırlayabilir mi?
22 Bu yüzden Rab işitti ve öfkelendi; Yakup’a karşı ateş alevlendi ve İsrail’e karşı öfke yükseldi,
23 Çünkü Tanrı’ya inanmadılar ve kurtarışına güvenmediler.
24 Yine de yukarıdan bulutlara buyruk verdi ve göklerin kapılarını açtı;
25 Onlara manı yağmur gibi yağdırdı, göksel tahıl verdi.
26 İnsan melek ekmeği yedi; onlara erzak gönderdi, doluluğuna kadar.
27 Gökte doğu rüzgârını estirdi, gücüyle güney rüzgârını getirdi.
28 Üzerlerine kuşu toz gibi yağdırdı, deniz kumu gibi kanatlı şeyleri;
29 Onları ordugahının ortasına, çadırlarının çevresine düşürdü.
30 Yediler, çok doydu; isteklerine göre onlara verdi.
31 Ama daha ağızlarından lokmaları çıkmadan, Tanrı’nın gazabı onlara karşı yükseldi,
32 En kuvvetlilerini öldürdü, İsrail’in yiğitlerini yere serdi.
33 Bütün bunlarla birlikte yine günah işlediler ve harikalarına inanmadılar.
34 Böylece günlerini boşlukta, yıllarını korkuda tüketti.
35 Onları öldürdüğünde, O’nu aradılar; geri döndüler ve Tanrı’yı sabah erkenden aradılar.
36 Tanrı’nın kayaları olduğunu, Yüce Tanrı’nın kurtarıcıları olduğunu hatırladılar.
37 Ama ağızlarıyla yalakalık ettiler, dilleriyle yalan söylediler.
38 Yürekleri O’na sadık değildi ve antlaşmasına güvenilir değillerdi.
39 Ama O merhametlidir; suçu bağışlar ve yok etmez; öfkesini çok kez geri çevirir ve bütün gazabını alevlendirmez.
40 Onların yalnızca beden olduğunu, geçip giden ve geri dönmeyen rüzgâr gibi olduğunu hatırladı.
41 Çölde O’na karşı kaç kez başkaldırdılar ve ıssız diyarda O’nu incittiler!
42 Yine yine Tanrı’yı sınadılar ve İsrail’in Kutsalı’nı kışkırttılar.
43 O’nun elini hatırlamadılar — onları düşmandan kurtardığı gün,
44 Mısır’da işaretlerini, Soan kırında harikalarını:
45 Kan yaptı ırmaklarını ve akıntılarını — içemediler.
46 Üzerlerine at sineği gönderdi ve onları yedi; kurbağalar — ve onları mahvetti.
47 Ürünlerini tırtıla, emeklerini çekirgeye verdi.
48 Asmalarını doluyla, incir ağaçlarını kırağıyla kırdı.
49 Sığırlarını doluya teslim etti, sürülerini şimşeğe.
50 Öfkesinin kızgınlığını, gazap, hiddet ve sıkıntıyı — felaket meleklerini üzerlerine gönderdi.
51 Öfkesine yol verdi; canlarını ölümten alıkoymadı ve hayatlarını vebaya teslim etti.
52 Mısır’da bütün ilk doğanları, Ham çadırlarında kudretin ilkini vurdu.
53 Kendi halkını koyun gibi çıkardı, çölden sürü gibi götürdü.
54 Düşmeden onları güvende götürdü; düşmanlarını ise deniz örttü.
55 Onları kutsal sınırına, sağ elinin kazandığı dağa getirdi.
56 Önlerinden ulusları kovdu, onların mirasını ölçü ipiyle taksim etti ve İsrail’in kabilelerini çadırlara oturttu.
57 Yine de Yüce Tanrı’yı sınadılar ve başkaldırdılar, O’nun tanıklıklarını tutmadılar.
58 Döndüler ve ataları gibi sadakatsiz oldular; bozuk yay gibi yana saptılar.
59 Kamu yerlerinde putlarıyla O’nu öfkelendirdiler ve oyma putlarıyla O’nu kıskandırdılar.
60 Bunu Tanrı işitti ve öfkelendi, İsrail’i şiddetle nefret etti.
61 Silon’daki meskenini, insanlar arasında kurduğu çadırı terk etti.
62 Kuvvetini tutsaklığa verdi ve ihtişamını düşman eline.
63 Halkını kılıca teslim etti, mirasına öfkelendi.
64 Gençlerini ateş yedi, kızlarına düğün türküsü söylenmedi.
65 Kâhinleri kılıçla düşürüldü, dul kadınları ağlamadı.
66 Sonra Rab uykudan uyanan gibi, şarap içen yiğit gibi ayağa kalktı.
67 Düşmanlarını geriye vurdu, sonsuz rezalete verdi.
68 Yusuf’un çadırını reddetti, Efrayim oymağını seçmedi,
69 Ama Yahuda oymağını, sevdiği Sion dağını seçti.
70 Kutsal Yerini yükseklikler gibi, ebediyen sağlam dağlar gibi kurdu.
71 Kul Davut’u seçti, onu sürü barınaklarından aldı;
72 Süt veren koyunların ardından aldı ve Yakup halkını, İsrail mirasını gütmesi için getirdi.
73 Ve onları yüreklerinin bütünlüğünde güttü, ellerinin maharetiyle onları yöneltti.
<< Önceki bölüm | Sonraki bölüm >> | Mezmurlar kitabı | Kutsal Kitap içeriği