Nehemya, bölüm 2
<< Önceki bölüm | Sonraki bölüm >> | Nehemya kitabı | Kutsal Kitap içeriği
1 Nisan ayında, Kral Artahşasta’nın yirminci yılında, onun önüne şarap konmuştu. Şarabı alıp krala verdim; daha önce onun önünde kederli görünmemiştim.
2 Fakat kral bana dedi: Yüzün neden asık? Hasta değilsin; belli ki yüreğinde keder var. Ben çok korktum,
3 ve krala dedim: Kral sonsuza dek yaşasın! Atalarımın mezarlarının bulunduğu kent ıssız dururken ve kapıları ateşle yakılmışken yüzüm nasıl neşeli olsun?
4 Kral bana dedi: Öyleyse ne diliyorsun? Ben göklerin Tanrısı’na dua ettim,
5 ve krala dedim: Eğer kralın hoşuna gider ve kulun senin önünde lütuf bulduysa, beni Yahuda’ya, atalarımın mezarlarının bulunduğu kente gönder ki onu yeniden kurayım.
6 Kral —yanında kraliçe otururken— bana dedi: Yolculuğun ne kadar sürecek ve ne zaman döneceksin? Ben süre belirledikten sonra, kralın beni göndermesi uygun görüldü.
7 Ve krala dedim: Eğer kralın hoşuna giderse, Fırat’ın ötesindeki valilere mektuplar verilsin ki Yahuda’ya varıncaya dek beni geçirsinler;
8 Tanrı’nın evinin yanında bulunan kalenin kapıları için, kentin suru için ve içinde oturacağım ev için kereste vermesi amacıyla ormanların bekçisi Asaf’a da bir mektup verilsin. Tanrımın üzerimde olan iyilik eden eli sayesinde kral bunları verdi.
9 Fırat’ın ötesindeki valilere geldim ve onlara kralın mektuplarını verdim. Kral yanıma ordu komutanları ve atlılar da göndermişti.
10 Horonlu Sanballat ile Ammonlu köle Tobiya bunu duyunca, İsrail oğullarının iyiliğiyle ilgilenen bir adamın geldiğine çok canları sıkıldı.
11 Yeruşalim’e geldim; orada üç gün kaldım.
12 Sonra geceleyin, yanımda olan az sayıda adamla kalktım; Tanrımın Yeruşalim için yüreğime koyduklarını kimseye söylemedim; bindiğim hayvan dışında yanımda başka bir hayvan yoktu.
13 Gece, Vadi Kapısından geçip Ejderha Pınarı’na ve Gübre Kapısı’na kadar gittim; Yeruşalim’in yıkık surlarını ve ateşle yakılmış kapılarını inceledim.
14 Sonra Pınar Kapısı’na ve kralın havuzuna vardım; fakat altımdaki hayvanın geçmesine yer yoktu —
15 bunun üzerine dere yatağından gece geri döndüm, suru inceledim, sonra yine Vadi Kapısından geçip geri döndüm.
16 Yöneticiler nereye gittiğimi ve ne yaptığımı bilmiyorlardı; o zamana kadar Yahudilere, kâhinlere, soylulara, yöneticilere ve iş başındaki diğerlerine hiçbir şey açıklamamıştım.
17 Onlara dedim: İçinde bulunduğumuz sıkıntıyı görüyorsunuz; Yeruşalim ıssız, kapıları ateşle yakılmış. Haydi Yeruşalim’in surunu inşa edelim ki artık aşağılanma içinde olmayalım.
18 Tanrımın bana iyilik eden eli hakkında ve kralın bana söylediklerini onlara anlattım. Onlar da: Kalkalım ve yapalım, dediler ve iyi işe ellerini güçlendirdiler.
19 Bunu duyunca Horonlu Sanballat, Ammonlu köle Tobiya ve Arap Geşem bize güldüler, bizi hor görerek dediler: Yaptığınız iş de ne? Yoksa krala karşı ayaklanmayı mı düşünüyorsunuz?
20 Onlara cevap verip dedim: Göklerin Tanrısı bize başarı verecek; biz, O’nun kulları, kalkıp yapacağız. Ama sizin Yeruşalim’de ne payınız, ne hakkınız, ne de anınız vardır.
<< Önceki bölüm | Sonraki bölüm >> | Nehemya kitabı | Kutsal Kitap içeriği