Vahiy, bölüm 7
<< Önceki bölüm | Sonraki bölüm >> | Vahiy kitabı | Kutsal Kitap içeriği
1 Bundan sonra, yeryüzünün dört köşesinde duran dört meleği gördüm; yeryüzünün dört rüzgârını tutuyorlardı—rüzgâr ne yeryüzünde ne denizde ne de herhangi bir ağacın üzerinde essin diye.
2 Ve doğudan yükselen başka bir melek gördüm; yaşayan Tanrı’nın mührünü taşıyordu; yeryüzüne ve denize zarar verme yetkisi verilmiş olan dört meleğe yüksek sesle seslendi:
3 “Biz Tanrımızın kullarını alınlarında mühürleyinceye dek, ne yeryüzüne ne denize ne de ağaçlara zarar vermeyin.”
4 Ve mühürlenmiş olanların sayısını işittim: İsrail oğullarının bütün oymaklarından yüz kırk dört bin mühürlenmişti—
5 Yahuda oymağından on iki bin mühürlenmiş; Ruben oymağından on iki bin; Gad oymağından on iki bin;
6 Aşer oymağından on iki bin; Naftali oymağından on iki bin; Manaşe oymağından on iki bin;
7 Şimon oymağından on iki bin; Levi oymağından on iki bin; İssakar oymağından on iki bin;
8 Zebulun oymağından on iki bin; Yusuf oymağından on iki bin; Benyamin oymağından on iki bin.
9 Bundan sonra baktım—işte, sayılamayacak kadar büyük bir kalabalık—her ulustan, her oymaktan, her halktan ve her dilden—tahtın ve Kuzu’nun önünde duruyordu; beyaz kaftanlar içindeydiler ve ellerinde hurma dalları vardı;
10 ve yüksek sesle haykırıyorlardı: “Kurtuluş, taht üzerinde oturan Tanrımıza ve Kuzu’ya aittir!”
11 Tüm melekler de tahtın, ihtiyarların ve dört canlı varlığın çevresinde durmuştu; ve tahtın önünde yüzüstü düşerek Tanrı’ya tapındılar,
12 ve dediler: “Âmin! Övgü, yücelik, bilgelik, şükran, saygı, kudret ve güç Tanrımızın olsun, sonsuzlara dek. Âmin.”
13 İhtiyarlardan biri bana söz alıp sordu: “Bu beyaz kaftanlara bürünmüş olanlar kimler, ve nereden geldiler?”
14 Ben ona, “Efendim, sen bilirsin” dedim; o da dedi: “Bunlar büyük sıkıntıdan çıkanlardır; kaftanlarını yıkadılar ve onları Kuzu’nun kanında bembeyaz ettiler.”
15 “Bunun için Tanrı’nın tahtının önündedirler ve O’nun tapınağında gece gündüz O’na hizmet ederler; ve tahtta oturan onların üzerine çadırını gerecek.”
16 “Artık acıkmayacaklar, artık susamayacaklar; güneş de hiçbir kavurucu sıcak da üzerlerine vurmayacak;”
17 “çünkü tahtın ortasında olan Kuzu onları güdecek ve yaşam sularının pınarlarına götürecek; ve Tanrı, gözlerinden bütün gözyaşlarını silecek.”
<< Önceki bölüm | Sonraki bölüm >> | Vahiy kitabı | Kutsal Kitap içeriği