Nehemya, bölüm 5
<< Önceki bölüm | Sonraki bölüm >> | Nehemya kitabı | Kutsal Kitap içeriği
1 Halkın ve kadınlarının, Yahudi kardeşlerine karşı büyük bir feryadı oldu.
2 Kimileri diyordu: Oğullarımız ve kızlarımız çoktur; ekmek bulalım ki yiyelim ve yaşayalım.
3 Kimileri diyordu: Açlıktan ekmek bulmak için tarlalarımızı, bağlarımızı ve evlerimizi rehin veriyoruz.
4 Kimileri diyordu: Tarlalarımızı ve bağlarımızı rehin vererek kral vergisi için gümüş borç alıyoruz.
5 Şimdi ise kardeşlerimizin bedeni nasılsa bizim bedenimiz de öyledir; çocuklarımız onların çocukları gibidir; işte oğullarımızı ve kızlarımızı köleliğe veriyoruz, kızlarımızdan bazıları zaten köle edilmiştir, elimizde gücümüz yok; çünkü tarlalarımız ve bağlarımız başkalarının elindedir.
6 Onların feryadını ve bu sözleri işitince çok öfkelendim.
7 Yüreğimde düşündüm ve soyluları ile yöneticileri azarladım: Siz her biriniz kardeşinizden faiz alıyorsunuz! Onlara karşı büyük bir toplantı düzenledim
8 ve onlara dedim: Biz, elimizden geldiğince, halklar arasında satılmış olan Yahudi kardeşlerimizi geri satın almıştık; siz mi kardeşlerinizi satıyorsunuz, yoksa onlar bize mi satılacaklar? Bunun üzerine sustular ve söz bulamadılar.
9 Ve dedim: Yaptığınız iyi değil; düşmanlarımız olan halkların hakaretine uğramamak için Tanrımızdan korkarak yürümek gerekmez mi?
10 Ben, kardeşlerim ve kullarım da onlara gümüş ve tahıl borç vermişiz; şimdi bu faizi bırakalım.
11 Bugün tarlalarını, bağlarını, zeytinliklerini ve evlerini; ve onlardan aldığınız yüzde gümüşü, tahılı, yeni şarabı ve yağı onlara geri verin.
12 Onlar da dediler: Geri vereceğiz ve onlardan hiçbir şey istemeyeceğiz; dediğin gibi yapacağız. O zaman kâhinleri çağırdım ve onların, dedikleri gibi yapacaklarına yemin etmelerini sağladım.
13 Elbisemin kıvrımını silkeledim ve dedim: Tanrı, bu sözü yerine getirmeyen herkesin evinden ve emeğinin ürününden böyle silkip çıkarsın; böyle biri silkinmiş ve boş kalmış olsun! Ve bütün cemaat: Âmin, dedi; ve RAB’bi övdüler; ve halk sözünü yaptı.
14 Ayrıca, beni Yahuda ülkesine vali olarak atadıkları günden –yani kral Artahşasta’nın yirminci yılından otuz ikinci yılına kadar– ben ve kardeşlerim valilik ekmeğini yemedik.
15 Benden önceki valiler, halkın üzerine ağır yükler yüklemiş ve onlardan ekmek ve şarap ve gümüş, elli şekel kadar, almışlardı; hatta kulları bile halk üzerinde hüküm sürerdi; fakat ben, Tanrı korkusundan, böyle yapmadım.
16 Duvar işine de sımsıkı sarıldım; tarla satın almadım; bütün kullarım orada iş başında toplandılar.
17 Sofamda yüz elli Yahudi ve önder, ve çevremizdeki halklardan bize gelenler vardı.
18 Her gün bir boğa, seçme altı koyun hazırlanırdı; ve benim için kuşlar da hazırlanırdı; ve on günde bir, bol ölçüde şarap sağlanırdı; buna rağmen, bu halk üzerindeki hizmet ağır olduğundan, valilik ekmeğini istemedim.
19 Ey Tanrım, bu halk için yaptığım her şey için beni hayırla an.
<< Önceki bölüm | Sonraki bölüm >> | Nehemya kitabı | Kutsal Kitap içeriği