Amos, bölüm 8
<< Önceki bölüm | Sonraki bölüm >> | Amos kitabı | Kutsal Kitap içeriği
1 Rab Tanrı bana böyle bir görüm gösterdi: İşte, olgun meyveli bir sepet.
2 Ve O dedi: Ne görüyorsun, Amoz? Ben cevap verdim: olgun meyveli bir sepet. O zaman Rab bana dedi: Halkım İsrail için son geldi; artık onu bağışlamayacağım.
3 Sarayın şarkıları o gün ağıda dönüşecek, Rab Tanrı diyor; çok ceset olacak; her yerde onları sessizce atacaklar.
4 Bunu dinleyin, yoksulları yutmayı isteyen ve muhtaçları yok etmek isteyen sizler —
5 Şöyle diyen sizler: "Yeni ay ne zaman geçecek ki tahıl satalım, Şabat ne zaman bitecek ki ambarları açalım; ölçeği küçültüp şekelin fiyatını büyütelim ve hileli terazilerle aldatıp,
6 Yoksulu gümüşle ve muhtacı bir çift ayakkabıyla satın alalım ve buğdayın kepeklerini satalım".
7 Rab Yakup’un yüceliği üzerine ant içti: Doğrusu işlerinden birini bile sonsuza dek unutmayacağım!
8 Bundan dolayı ülke titremeyecek mi ve üzerinde yaşayan herkes ağlamayacak mı? O bütünüyle bir ırmak gibi kabaracak, Mısır ırmağı gibi yükselip alçalacak.
9 Ve o gün olacak, Rab Tanrı diyor: Öğle vaktinde güneşi batıracağım ve aydınlık günde yeri karartacağım.
10 Bayramlarınızı yas’a ve bütün şarkılarınızı ağıda çevireceğim; her bel üzerine çul, her başa kellik koyacağım; biricik oğul için tutulur gibi ülkede yas yaptıracağım ve sonu acı bir gün gibi olacak.
11 İşte günler geliyor, Rab Tanrı diyor, ülkeye bir açlık göndereceğim — ekmek açlığı değil, su susuzluğu değil, Rab’bin sözlerini işitme susuzluğu.
12 Denizden denize kadar dolaşacaklar ve kuzeyden doğuya kadar sürünecekler, Rab’bin sözünü arayacaklar, ama bulamayacaklar.
13 O gün güzel genç kızlarla delikanlılar susuzluktan bayılacaklar,
14 Samariye’nin günahı üzerine yemin eden ve şöyle diyenler: "Dan, ilahın diri olsun! ve Beer-Şeva yolunun diriliği üzerine!" — Onlar düşecek ve artık kalkmayacaklar.
<< Önceki bölüm | Sonraki bölüm >> | Amos kitabı | Kutsal Kitap içeriği