Eyüp, bölüm 3
<< Önceki bölüm | Sonraki bölüm >> | Eyüp kitabı | Kutsal Kitap içeriği
1 Bundan sonra İyov ağzını açtı ve kendi gününü lanetledi.
2 Ve İyov söze başlayıp dedi:
3 Benim doğduğum gün yok olsun ve insan gebe kaldı denilen gece de!
4 O gün karanlık olsun; Tanrı yukarıdan onu aramasın ve ışık onun üzerinde parlamasın!
5 Karanlık ve ölüm gölgesi onu karartsın, bulut onu örtsün, amansız sıcağın dehşeti onu korkutsun!
6 Ve o gece — karanlık onu sahiplenip yönetsin; yılın günleri içinde sayılmasın, aylara da girmesin!
7 Ah o gece — ıssız olsun; sevinç içine girmesin!
8 Günü lanetleyenler, leviatanı uyandırmaya usta olanlar onu lanetlesin!
9 Şafağının yıldızları kararadursun; ışığı beklesin ve o gelmesin, tan yıldızının kirpiklerini görmesin,
10 çünkü anamın rahminin kapılarını kapamadı, gözlerimden kederi gizlemedi!
11 Neden rahimden çıkarken ölmedim ve karnından çıkınca son nefesimi vermedim?
12 Neden dizler beni karşıladı? Neden memeleri emdim?
13 Şimdi yatıp sessiz olurdum; uyurdum ve bana rahat olurdu
14 yeryüzünün kralları ve danışmanlarıyla, kendileri için viraneler kuranlarla birlikte,
15 ya da altını olan beylerle ve evlerini gümüşle dolduranlarla birlikte;
16 ya da gizli düşürük gibi olmazdım, ışık görmemiş çocuklar gibi.
17 Orada kötüler korku salmayı bırakır, güçten düşmüşler orada rahat eder.
18 Orada tutsaklar hep birlikte huzur bulur, zorbaların bağırışını duymazlar.
19 Küçük ve büyük orada eşittir, köle efendisinden özgürdür.
20 Acı çeken adama niçin ışık verilmiş ve canı kederli olana niçin yaşam,
21 ölümü bekleyip de gelmeyen, gömüyü aramaktan daha çok onu kazmaya heves edenlere,
22 bir mezar bulduklarında sevince boğulan, büyük bir sevinçle coşanlara,
23 yolu kapalı olan ve Tanrı’nın karanlıkla kuşattığı adama niçin ışık verilmiş?
24 İniltim ekmeğimin önüne geçer ve feryatlarım su gibi akar,
25 çünkü korktuğum korku başıma geldi; ürktüğüm şey geldi üzerime.
26 Bana ne esenlik, ne sükûnet, ne de rahat var: bela geldi.
<< Önceki bölüm | Sonraki bölüm >> | Eyüp kitabı | Kutsal Kitap içeriği