Çıkış, bölüm 10
<< Önceki bölüm | Sonraki bölüm >> | Çıkış kitabı | Kutsal Kitap içeriği
1 RAB Musa’ya dedi: “Firavunun yanına git; çünkü onun yüreğini ve kullarının yüreğini ben katılaştırdım ki bu işaretlerimi aralarında göstereyim;”
2 “ve oğluna ve oğlunun oğluna kulaklarına anlatasın — Mısır’da yaptıklarımı ve onlara karşı gösterdiğim işaretleri — ve bilirsiniz ki ben RAB’bim.”
3 Musa ve Harun firavunun yanına gidip dediler: “İbranîlerin Tanrısı RAB şöyle diyor: Halkımı sal ki bana kulluk etsin.”
4 “Eğer halkımı salmayı reddedersen, işte yarın ülkenin sınırlarına çekirge salacağım;”
5 “yerin yüzünü örtecekler ki yer görünmeyecek; doludan kurtulanı ve tarlada size bıraktığını yiyecekler; ağaçlarınızı bile yiyecekler.”
6 “Evlerini, bütün kullarının ve bütün Mısırlıların evlerini dolduracaklar — babalarından bugüne dek böyle bir şey görülmedi.” Sonra dönüp firavunun yanından çıktılar.
7 Firavunun kulları ona dediler: “Bu adam daha ne kadar tuzak olacak bize? Adamları sal ki Tanrıları RAB’be kulluk etsinler. Hâlâ anlamadın mı, Mısır mahvoluyor?”
8 Bunun üzerine Musa ile Harun yine firavunun yanına geri getirildiler; firavun onlara dedi: “Gidin, RAB’binize kulluk edin; kimler gidecek?”
9 Musa dedi: “Gençlerimiz ve ihtiyarlarımızla, oğullarımız ve kızlarımızla, sürülerimiz ve sığırlarımızla gideceğiz; çünkü RAB’be bayramdır.”
10 Firavun onlara dedi: “RAB sizinle birlikte olsun — sizi ve çocuklarınızı salacağım ha! Bakın, kötülüğü kurmuşsunuz.”
11 “Olmaz! Yalnız erkekler gidip RAB’be kulluk etsin; çünkü istediğiniz bu.” Sonra onları firavunun huzurundan kovdular.
12 RAB Musa’ya dedi: “Mısır ülkesi üzerine çekirgeler gelsin diye elini ırmakların üzerine uzat.”
13 Musa değneğini Mısır diyarının üzerine uzattı; RAB o gün boyunca ve bütün gece bir doğu rüzgârı getirdi; sabah olduğunda doğu rüzgârı çekirgeleri getirdi.
14 Çekirgeler bütün Mısır ülkesinin üzerine çıktılar ve çok ağır bir sürü halinde bütün sınırlarına kondu; böylesi ne önce olmuştu, ne de bundan sonra olacak.
15 Yer yüzünü örttüler, ülke karardı; dolunun bıraktığı her şeyi yediler ve tarladaki bütün ağaçların meyvesini; Mısır ülkesinde ne ağaçta yeşillik, ne tarlada ot kaldı.
16 Firavun hemen Musa’yı ve Harun’u çağırttı ve dedi: “RAB’be, Tanrınıza ve size karşı günah işledim.”
17 “Lütfen bu kez günahımı bağışlayın ve RAB’be yalvarın ki bu ölüm yalnız benden uzaklaşsın.”
18 Musa firavunun yanından çıktı ve RAB’be yalvardı.
19 RAB çok kuvvetli bir batı rüzgârı çevirdi, çekirgeleri aldı ve onları Kızıl Deniz’e sürdü; Mısır’ın sınırlarında bir tane bile çekirge kalmadı.
20 Fakat RAB firavunun yüreğini katılaştırdı; İsrail oğullarını salmadı.
21 RAB Musa’ya dedi: “Elini göğe doğru uzat; Mısır ülkesinin üzerine karanlık olsun — elle tutulur bir karanlık.”
22 Musa elini göğe doğru uzattı; ve üç gün boyunca bütün Mısır ülkesinde koyu bir karanlık oldu.
23 Birbirlerini görmediler; hiç kimse üç gün yerinden kalkmadı; ama İsrail oğullarının oturduğu yerlerde ışık vardı.
24 Firavun Musa’yı çağırıp dedi: “Gidin, RAB’be kulluk edin; yalnız sürünüz ve sığırlarınız kalsın; çocuklarınız sizinle gidebilir.”
25 Musa dedi: “Olmaz; sen de bize kurbanlar ve yakmalık sunular vereceksin ki Tanrımız RAB’be sunalım.”
26 “Sürülerimiz de bizimle gidecek; tek bir tırnak bile kalmayacak; çünkü RAB’be kulluk etmek için onlardan alacağız; oraya varıncaya dek RAB’be ne sunacağımızı bilmeyiz.”
27 Fakat RAB firavunun yüreğini katılaştırdı; onu salmak istemedi.
28 Firavun Musa’ya dedi: “Benden çık ve sakın yüzümü bir daha görme; çünkü yüzümü gördüğün gün öleceksin.”
29 Musa dedi: “Söylediğin gibi; artık yüzünü bir daha görmeyeceğim.”
<< Önceki bölüm | Sonraki bölüm >> | Çıkış kitabı | Kutsal Kitap içeriği