Yeremya, bölüm 20
<< Önceki bölüm | Sonraki bölüm >> | Yeremya kitabı | Kutsal Kitap içeriği
1 Pashhur, İmmer oğlu kâhin ve Rab'bin evinin baş müfettişi, Yeremya'nın bu sözleri peygamberlik ettiğini duydu.
2 Pashhur Yeremya'yı dövdü ve Rab'bin evinin Yukarı Benyamin Kapısı'ndaki zindana kilitledi.
3 Ertesi gün Pashhur Yeremya'yı zindandan çıkardı; Yeremya ona dedi: Rab artık adını Pashhur değil, Magor-Missaviv — Çevreden Dehşet — koyuyor.
4 Çünkü Rab şöyle diyor: İşte Seni ve bütün dostlarını korkuya düşüreceğim; gözlerinle onların düşmanlarının kılıçla düşüşünü göreceksin; bütün Yahuda'yı Babil kralının eline teslim edeceğim; onları Babil'e sürgün edecek ve kılıçla öldürecek.
5 Bu kentin bütün servetini, emeğini, değerli şeylerini ve Yahuda krallarının hazinelerini düşmanlarının eline teslim edeceğim; hepsini yağmalayacak, alacak ve Babil'e götürecekler.
6 Ve sen, Pashhur, ve evinde oturan bütün sakinlerin esarete gidecek; Babil'e varacak ve orada ölecek ve orada gömüleceksin, yalan peygamberlik ettiğin bütün dostlarınla birlikte.
7 Ya Rab, Beni kandırdın ve kandım; Beni tuttun ve üstün geldin; her gün alay edildim, herkes Bana gülüyor.
8 Ne zaman konuşsam bağırıyorum, şiddet ve yıkım diye haykırıyorum; çünkü Rab'bin sözü Bana her gün ayıp ve alay oldu.
9 Dedim ki: Onu hatırlamayacağım ve artık Onun adıyla konuşmayacağım; ama kalbimde sanki kemiklerimde yanan bir ateş gibi idi; tutulmuştu, dayanamadım.
10 Çoklarının fısıltısını işittim: Çevreden dehşet! Bildirin, bildiririz! Bütün dostlarım, ayak sürçmemi bekliyorlar: Belki kandırılır ve üstün geliriz; ve ondan intikam alırız.
11 Ama Rab benim yanımda güçlü bir yiğit gibi; bu yüzden beni kovuşturanlar sendeleyecek ve üstün gelemeyecek; büyük utanca düşecekler, sonsuz rezalet, unutulmaz.
12 Ey Orduların Rab'bi, doğruyu sınayan, böğrü ve yüreği gören, intikamını Senden göreyim; çünkü davayı Sana açtım.
13 Rab'be şarkı söyleyin, Rab'bi övün; çünkü yoksulun canını kötülük edenlerin elinden kurtardı.
14 Vay doğduğum gün; annemin Beni doğurduğu gün kutsanmasın!
15 Vay bana müjde verene, Baban bir erkek çocuk doğdu diyene, onu çok sevindiren!
16 O adam, Rab tarafından yıkılmış şehirler gibi olsun; sabahleyin feryat, öğleyin bağırış işitsin.
17 Çünkü beni rahimde öldürmedi, annem mezarım olmadı ve rahmi sonsuza dek hamilelikten bitmedi.
18 Neden ben doğdum ki, zahmet ve keder görmek için ve günlerimi utançla geçireyim.
<< Önceki bölüm | Sonraki bölüm >> | Yeremya kitabı | Kutsal Kitap içeriği