1-Krallar, bölüm 2
<< Önceki bölüm | Sonraki bölüm >> | 1-Krallar kitabı | Kutsal Kitap içeriği
1 Vakit Davut’un ölümü yaklaşınca, oğlu Süleyman’a buyurdu:
2 Ben yeryüzünde herkesin gittiği yola gidiyorum; güçlü ol ve bir adam gibi davran.
3 Rab Tanrın’ın buyruğunu tutarak O’nun yollarında yürü; O’nun yasalarına, buyruklarına, hükümlerine ve tanıklıklarına Musa’nın yazısında olduğu gibi dikkat et; öyle ki yaptığın her işte ve gittiğin her yerde başarılı olasın.
4 Ve Rab, benim hakkımda söylediği sözü yerine getirsin: ‘Eğer oğulların yollarına dikkat eder, bütün yürekleriyle ve bütün canlarıyla benim önümde yürürlerse, İsrail’in tahtından sana adam eksik olmayacak.’
5 Ve sen, Seruya oğlu Yoav’ın bana yaptığını biliyorsun—İsrail’in iki ordu komutanı Avner ile Amasa’ya neler yaptığını; onları öldürdü ve barışta kan döktü ve savaşta dökülen kanı beline bağladığı kemere ve ayaklarına giydiği pabuçlara yaydı.
6 Onunla bilgeliğine göre davran; ak saçlı olarak esenliğe mezara inmesine izin verme.
7 Gilyatlı Barzillay’ın oğullarına sevgi bağlılığı göster; soframdan yiyenler arasında olsunlar; çünkü ben Mahanaim’e giderken bana böylelerle yaklaşmışlardı.
8 Ve Bahurim’den Benyaminli Gera oğlu Şimei’yi hatırla; o, ben Mahanaim’e giderken beni ağır lanetlerle lanetlemişti; sonra Şeria’dan karşıma çıkmıştı; o zaman Rab’bin adıyla ona yemin etmiş ve: seni kılıçla öldürmeyeceğim, demiştim.
9 Onu cezasız bırakma; çünkü sen bilgelik sahibisin; ona ne yapacağını bilirsin; ak saçlı olarak kana indir onu mezara.
10 Böylece Davut atalarıyla yattı ve Davut Şehri’nde gömüldü.
11 Davut, İsrail üzerinde kırk yıl hüküm sürdü; Hebron’da yedi yıl ve Yeruşalim’de otuz üç yıl hüküm sürdü.
12 Süleyman babasının tahtına oturdu ve krallığı çok pekişti.
13 Agit’in oğlu Adoniya, Süleyman’ın annesi Bat‑Şeva’nın yanına geldi; o ona dedi: esenlikle mi geliyorsun? O dedi: esenlikle.
14 Ve dedi: benim için bir sözün var. O dedi: konuş.
15 O dedi: biliyorsun ki krallık benim olmalıydı; bütün İsrail yüzünü bana çevirmişti ki kral ben olayım; fakat krallık döndü ve kardeşime geçti; çünkü Rab’den ona verildi.
16 Şimdi tek bir dileğim var; benden onu reddetme. O dedi: konuş.
17 O dedi: lütfen Şunemli Avışag’ı bana eş olarak vermesi için Kral Süleyman’a söyle; çünkü seni reddetmeyecek.
18 Bat‑Şeva: tamam, senin için kral ile konuşacağım, dedi.
19 Bat‑Şeva Kral Süleyman’a, Adoniya için konuşmak üzere girdi; kral ona kalkıp karşı çıktı, eğildi ve yere kadar secde etti; sonra tahtına oturdu ve kral anası için bir taht yerleştirilmesini buyurdu; o da sağ yanında oturdu.
20 Sonra dedi: küçük bir dileğim var, benden reddetme. Kral dedi: iste, anne; çünkü reddetmeyeceğim.
21 O dedi: Şunemli Avışag’ı ağabeyin Adoniya’ya eş olarak verilsin.
22 Kral Süleyman cevap verip annesine dedi: neden Şunemli Avışag’ı Adoniya’ya istiyorsun? ona krallığı da iste—çünkü o benim ağabeyimdir—kâhin Avyatar ve Seruya oğlu Yoav için de!
23 Kral Süleyman Rab’bin adıyla ant içti ve dedi: Adoniya bu sözü kendi canına karşı söyledi;
24 Şimdi Rab canlıdır ki—beni sağlamlaştıran ve beni babam Davut’un yerine oturtan, ve bana söz verdiği gibi bir ev kuran Rab— bugün Adoniya öldürülecektir.
25 Kral Süleyman Yehoyada oğlu Benaya’ya buyurdu; o da vurdu, Adoniya öldü.
26 Kral, kâhin Avyatar’a dedi: Anatot’taki tarlanı git; çünkü ölüm adamısın; fakat bugün seni öldürmeyeceğim; çünkü efendim Davut’un önünde Rab’bin sandığını taşıdın ve babamın bütün sıkıntılarına ortak oldun.
27 Böylece Süleyman Avyatar’ı Rab’bin kâhinliğinden kovdu; Şilo’da Eli’nin evi hakkında Rab’bin söylediği sözü yerine getirmek için.
28 Bu haberi duyunca Yoav, Kral Süleyman’dan kaçıp Rab’bin çadırına sığındı ve sunağın boynuzlarını tuttu; çünkü Yoav, Avşalom’u destekmemişti, fakat Adoniya’yı desteklemişti.
29 Süleyman’a: Yoav Rab’bin çadırına kaçtı ve işte sunağın yanında, diye haber verdiler; Süleyman Yehoyada oğlu Benaya’yı gönderdi ve dedi: git, onu vur.
30 Benaya Rab’bin çadırına geldi ve dedi: kral diyor ki: dışarı çık. O dedi: hayır, burada öleceğim. Benaya krala haber götürdü ve dedi: Yoav böyle söyledi, ben de ona böyle cevap verdim.
31 Kral dedi: dediği gibi yap ve onu vur, göm; böylece Yoav’ın haksız yere döktüğü kanı benden ve babamın evinden uzaklaştır.
32 Çünkü o, Avner ve Amasa’yı kılıçla vurdu—babam Davut bunlardan habersiz iken—; barışta kan döktü ve savaşta dökülen kanı beline ve ayaklarına yaydı.
33 Bu yüzden Rab’in Yoav’ın başına kanını geri döndürmesini sağlasın; ve sonsuza dek Yoav’ın evinden eksik olmasın akıntılı olan, cüzamlı olan, bastona yaslanan, kılıçla düşen ve ekmekten yoksun kalan.
34 Fakat Davut’un ve soyunun ve evinin ve tahtının, Rab’bin önünde ebediyen barış olsun.
35 Böylece Yehoyada oğlu Benaya gitti, onu vurdu ve öldürdü; onu çöldeki kendi evine gömdüler.
36 Kral, Benaya’yı Yoav’ın yerine ordunun başı yaptı; kâhin Sadok’u da Avyatar’ın yerine koydu.
37 Sonra kral, Şimei’yi çağırıp ona dedi: kendin için Yeruşalim’de bir ev yap ve orada otur; buradan herhangi bir yere çıkma.
38 Çünkü şunu bil ki günün birinde Kidron vadisini geçecek olursan, mutlaka öleceksin; kanın başına olacak.
39 Şimei krala dedi: söz iyidir; efendim kralımın söylediği gibi kulun yapacaktır. Şimei uzun zaman Yeruşalim’de oturdu.
40 Üç yıl sonra Şimei’nin iki kulu kaçıp Gat kralı Maaka oğlu Akış’a gittiler; Şimei’ye: kulların Gat’ta, diye haber verdiler.
41 Şimei kalktı ve eşeğine binip Gat’a, Akış’ın yanına gitti; kullarını aradı; Şimei gidip kullarını Gat’tan getirdi.
42 Şimei’nin Yeruşalim’den Gitmesi ve dönmesi Süleyman’a bildirildi.
43 Kral Şimei’yi çağırdı ve ona dedi: sana Rab’bin adıyla yemin ettirmedim mi ve seni uyarıp demedim mi: belirli günlerinde herhangi bir yere çıkarsan, mutlaka öleceksin; ve bana: söylediğin iyidir, demedin mi?
44 Öyleyse neden Rab’bin adı üzerine ettiğin yemini ve sana emrettiğim buyruğu tutmadın?
45 Kral Şimei’ye dedi: Sen, bilirsin, kalbinde bildiğin bütün kötülüğü—babam Davut’a yaptığını; Rab senin kötülüğünü kendi başına döndürecek.
46 Fakat Kral Süleyman mübarek olacak ve Davut’un tahtı Rab’bin önünde ebediyen sağlam olacaktır.
47 Böylece kral Yehoyada oğlu Benaya’ya buyurdu; çıktı, onu vurdu; o öldü. Böylece krallık Süleyman’ın elinde pekişti.
<< Önceki bölüm | Sonraki bölüm >> | 1-Krallar kitabı | Kutsal Kitap içeriği