Yuhanna, bölüm 4
<< Önceki bölüm | Sonraki bölüm >> | Yuhanna kitabı | Kutsal Kitap içeriği
1 Ferisiler, İsa’nın Yahya’dan daha çok öğrenci edinip vaftiz ettiğini duydular.
2 Aslında İsa’nın Kendisi değil, öğrencileri vaftiz ediyorlardı.
3 İsa bunu öğrenince Yahudiye’den ayrılıp yine Celile’ye gitti.
4 Samiriye’den geçmesi gerekiyordu.
5 Böylece Yakup’un, oğlu Yusuf’a vermiş olduğu arsaya yakın Samiriye’nin Sihar denilen kentine geldi.
6 Yakup’un kuyusu da oradaydı. İsa, yolculuktan yorulmuş olduğu için kuyunun yanına oturmuştu.Saat altı sularıydı.
7 Samiriyeli bir kadın su çekmeye geliyor. İsa ona, “Bana su verir misin?” diyor.
8 Çünkü öğrencileri yiyecek satın almak için şehre ayrılmışlardı.
9 Samiriyeli kadın İsa’ya, “Sen Yahudi olarak Samiriyeli bir kadın olan benden nasıl su istersin?” diyor. Çünkü Yahudiler’in Samiriyeliler’le ilişkileri yoktur.
10 İsa kadına şu yanıtı verdi: “Eğer sen Tanrı’nın armağanını ve sana, “Bana su verir misin?” diyenin Kim olduğunu bilseydin, sen O’ndan dilerdin, O da sana diri su verirdi.”
11 Kadın Ona, "Efendi, elinde su çekecek bir şey yok bile, kuyu da derin. Sende nereden diri su çıktı?” diyor.
12 “Acaba Sen, bu kuyuyu bize vermiş, kendisi, oğulları ve davarları ondan içmiş olan atamız Yakup’tan daha mı büyüksün?”
13 İsa şöyle yanıt verdi: “Bu sudan her içen yine susayacak.
14 Fakat Benim vereceğim sudan içen sonsuza dek susamaz. Üstelik ona vereceğim su, kendisinde sonsuz yaşama akan suyun bir pınarı olacaktır.”
15 Kadın Ona, “Efendi, bu suyu bana ver de susamayayım, ve su çekmek için ta buraya gelmeyeyim” diyor.
16 İsa ona, “Git, kocanı çağır ve buraya gel” diyor.
17 Kadın, “Kocam yok” diye yanıtladı. İsa ona, "Kocam yok demekle doğru söylüyorsun” diyor.
18 “Çünkü sende beş koca vardı ve şu anda birlikte yaşadığın kişi kocan değildir. Bunu çok doğru söyledin.”
19 Kadın Ona: “Efendi, görüyorum ki, Sen bir peygambersin” diyor.
20 “Atalarımız bu dağda tapındılar, ama sizler tapılması gereken yerin Yeruşalim’de olduğunu söylüyorsunuz.”
21 İsa ona şöyle diyor: “Kadın, Bana inan, öyle bir zaman geliyor ki, Babaya ne bu dağda, ne de Yeruşalim’de tapınacaksınız!
22 Siz bilmediğinize tapınıyorsunuz, oysa biz bildiğimize tapınıyoruz. Çünkü kurtuluş Yahudilerdendir.
23 Ama öyle bir zaman geliyor, zaten geldi ki, gerçek tapınanlar Babaya ruhta ve gerçekte tapınacaklar. Çünkü Baba Kendisine böyle tapınanları arıyor.
24 Tanrı ruhtur, Ona tapınanlar da ruhta ve gerçekte tapınmalıdır.”
25 Kadın Ona, "Biliyorum ki, Hristos denilen Mesih gelecektir” diyor, “O gelince bize her şeyi bildirecek.”
26 İsa, “Şu anda seninle konuşan Ben, Oyum" diyor.
27 Bu sırada İsa’nın öğrencileri geldiler. Onun bir kadınla konuşmasına şaşırdılar. Fakat hiçbiri, “Kadından ne istiyorsun?” ya da, “onunla ne hakkında konuşuyorsun?" diye sormadı.
28 O zaman kadın su testisini bıraktı, ve şehre gidip halka şöyle dedi:
29 “Gelin, yaptığım her şeyi bana söyleyen adamı görün. Acaba Mesih bu mudur?”
30 Onlar da kentten çıkıp Ona doğru gittiler.
31 Bu arada öğrencileri Ona, “Rabbi, yemek ye!” diye rica ediyorlardı.
32 Ama İsa onlara, “Benim, sizin bilmediğiniz bir yiyeceğim var” dedi.
33 Dolayısıyla öğrenciler birbirlerine, “Acaba biri Ona yiyecek mi getirdi?” diye sordular.
34 İsa onlara, “Benim yemeğim, Beni gönderenin isteğini yerine getirmek ve Onun işini tamamlamaktır” diyor.
35 “Siz, daha dört ay var ve hasat başlayacak demiyor musunuz? Ben de size söylüyorum: gözlerinizi kaldırın ve tarlalara bakın. Onlar nasıl sararmış, hasada hazır olmuş!
36 Biçen ücretini alır ve sonsuz yaşama ürün toplar. Öyle ki eken de, biçen de hep birlikte sevinecekler.
37 Çünkü “Biri eker, başkası biçer” sözü bu duruma uygundur.
38 Ben sizi, emek vermediğiniz şeyi biçmeye gönderdim. Başkaları emek verdiler, siz ise onların emeğine girdiniz.”
39 Ve o kentten Samiriyelilerin birçoğu, “Yaptığım her şeyi bana söyledi” diye tanıklık eden kadının sözü üzerine Ona iman ettiler.
40 Bu yüzden Samiriyeliler Ona gelip yanlarında kalması için rica ettiler. O da orada iki gün kaldı.
41 Ve daha birçokları Onun sözü üzerine iman ettiler.
42 Oysa kadına diyorlardı: “Bizim iman etmemizin nedeni artık senin sözlerin değil. Çünkü biz kendimiz duyduk ve bildik ki, O hakikaten dünyanın Kurtarıcısı Mesih’tir.”
43 İsa iki gün sonra oradan ayrılıp Celile’ye gitti.
44 Çünkü İsa’nın kendisi, bir peygamberin kendi memleketinde saygı görmediğine tanıklık etmişti.
45 Celile’ye geldiği zaman Celileliler, Yeruşalim’de bayram süresince bütün yaptığını görmüş olup Onu kabul ettiler. Çünkü onlar da bayrama katılmışlardı.
46 Böylece İsa yine, suyu şaraba çevirdiği Celile’nin Kana Köyü’ne geldi. Kefarnahum'da oğlu hasta olan bir saray görevlisi vardı.
47 İsa’nın Yahudiye’den Celile’ye geldiğini işitince yanına gitti, gelip ölmek üzere olan oğlunu iyileştirmesi için Ona yalvardı.
48 İsa ona, “Sizler belirtiler ve harikalar görmedikçe iman etmeyeceksiniz” dedi.
49 Saray görevlisi İsa’ya, “Efendi, oğlum ölmeden önce gel!” diyor.
50 İsa ona, “Git, oğlun iyileşti” diyor. Adam İsa’nın kendisine söylediği söze iman edip gitti.
51 Daha yoldayken uşakları onu karşılayıp oğlunun iyileştiğini bildirdiler.
52 Adam onlara, oğlunun iyileşmeye başladığı saati sordu. Onlar da kendisine, “Dün yedinci saatte ateş onu bıraktı” dediler.
53 Bundan baba bunun İsa’nın kendisine, “Oğlun iyileşti” dediği saatte olduğunu anladı. Dolayısıyla kendisi ve bütün evi iman etti.
54 Bu ikinci mucizeyi İsa, Yahudiye’den Celile’ye döndükten sonra gerçekleştirdi.
<< Önceki bölüm | Sonraki bölüm >> | Yuhanna kitabı | Kutsal Kitap içeriği