Çıkış, bölüm 15
<< Önceki bölüm | Sonraki bölüm >> | Çıkış kitabı | Kutsal Kitap içeriği
1 O zaman Musa ve İsrail oğulları RAB’be şu şarkıyı söylediler: “RAB’be şarkı söyleyeceğim; çünkü yüce bir zafer kazandı; atı ve binicisini denize fırlattı.”
2 “RAB benim gücüm ve ilahimdir; O bana kurtuluş oldu. O benim Tanrım — O’na övgü söyleyeceğim; babamın Tanrısı — O’nu yücelteceğim.”
3 “RAB savaşçıdır; O’nun adı RAB’dir.”
4 “Firavunun savaş arabalarını ve ordusunu denize attı; seçkin komutanları Kızıl Deniz’de boğuldu.”
5 “Derinlikler onları örttü; taş gibi dibe battılar.”
6 “Sağ elin, ey RAB, kudretle yücedir; sağ elin, ey RAB, düşmanı paramparça eder.”
7 “Büyüklüğünün yüceliğiyle ayaklananlara karşı yükselirsin; kızgınlığını salarsın, onları saman gibi yutar.”
8 “Burun deliklerinden çıkan soluğunla sular yığıldı; dalgalar bir yığın gibi dikildi; derinlikler denizin yüreğinde pıhtılaştı.”
9 “Düşman dedi: ‘Kovalayacağım, yakalayacağım; ganimeti böleceğim; canım onlara dolacak; kılıcımı çekeceğim, elim onları yok edecek.’”
10 “Sen rüzgârını estirdin; deniz onları örttü; güçlü suların ortasında kurşun gibi battılar.”
11 “Ey RAB, ilahlar arasında senin gibi kim var? Kutsallıkta görkemli, övgülerde heybetli, harikalar yapan kim?”
12 “Sağ elini uzattın, yeryüzü onları yuttu.”
13 “Sadakatinle kurtardığın halkı yönelttin; gücünle kutsal konutuna götürdün.”
14 “Halklar bunu duydular, titrediler; Filistîlerin sakinlerini korku sardı.”
15 “Edom’un liderleri dehşete düştü; Moav’ın yiğitlerini titreme aldı; Kenan ülkesinin sakinlerinin hepsi eridi.”
16 “Korku ve dehşet onların üzerlerine düştü; kolunun büyüklüğüyle taş gibi sustular; ta ki halkın, ey RAB, geçene dek; ta ki satın aldığın bu halk geçene dek.”
17 “Onları mirasın dağında, ey RAB, kendi konut yerinde — ellerinin kurduğu kutsal yerinde — dikeceksin.”
18 “RAB sonsuzlara dek hüküm sürecek.”
19 Çünkü firavunun atları, arabaları ve süvarileri denize girdi; RAB deniz suyunu onların üzerine geri döndürdü; ama İsrailliler denizin ortasından kuru toprak üzerinde geçti.
20 Harun’un kızkardeşi peygamber Miryam eline bir tef aldı; bütün kadınlar da onun ardından teflerle ve danslarla çıktılar.
21 Miryam onlara cevap verdi: “RAB’be şarkı söyleyin; çünkü yüce bir zafer kazandı; atı ve binicisini denize fırlattı.”
22 Sonra Musa İsrail’i Kızıl Deniz’den kaldırdı ve Şur Çölü’ne girdiler; çöldе üç gün yürüdüler ve su bulamadılar.
23 Marah’a geldiler; ama Marah’ın sularını içemediler, çünkü acıydı; bu yüzden o yerin adına Marah acı dendi.
24 Halk Musa’ya karşı homurdandı ve dedi: “Ne içeceğiz?”
25 Musa RAB’be feryat etti; RAB ona bir ağaç gösterdi; onu suya attı ve su tatlı oldu. Orada RAB onlara bir kural ve bir hüküm verdi ve orada onları denedi.
26 Ve dedi: “Tanrın RAB’bin sesini dikkatle dinler, gözünün önünde doğru olanı yapar, emirlerine kulak verir ve bütün kurallarını tutarsan, Mısırlılara getirdiğim hastalıklardan hiçbirini sana getirmem; çünkü ben seni şifa veren RAB’bim.”
27 Sonra Elim’e geldiler; orada on iki su kaynağı ve yetmiş hurma ağacı vardı; su kenarında konakladılar.
<< Önceki bölüm | Sonraki bölüm >> | Çıkış kitabı | Kutsal Kitap içeriği