2-Samuel, bölüm 18
<< Önceki bölüm | Sonraki bölüm >> | 2-Samuel kitabı | Kutsal Kitap içeriği
1 Davut yanındaki halkı saydı ve onların üzerine binbaşlar ve yüzbaşılar koydu.
2 Halkın üçte birini Yoav’ın eline, üçte birini Seruya oğlu Avişay’ın eline, üçte birini de Gathlı İttay’ın eline verdi; kral halka dedi: ben de sizinle birlikte çıkacağım.
3 Halk dedi: çıkmayacaksın; çünkü biz kaçsak bile bize önem vermezler; içimizden yarısı ölse bile önem vermezler; çünkü sen bizden on bin adamdan daha değerlisin; şimdi şehirden bize yardım etmek daha iyi.
4 Kral onlara dedi: gözünüzde iyi olanı yapacağım. Kral kapının yanına durdu ve bütün halk yüzler ve binler hâlinde çıktı.
5 Kral Yoav’a, Avişay’a ve İttay’a buyurdu: benim hatırıma, genç adam Avşalom’a yumuşak davranın. Bütün halk kralın Avşalom hakkında bütün komutanlara emir verdiğini işitti.
6 Halk İsrail’e karşı tarlaya çıktı; savaş Efrayim ormanında oldu.
7 İsrail halkı, Davut’un kullarının önünde yenildi; o gün orada büyük bir kırgın oldu—yirmi bin kişi.
8 Savaş oranın bütün ülkesine yayıldı; ve orman o gün kılıçtan daha çok halkı yuttu.
9 Avşalom, Davut’un kullarıyla karşılaştı; Avşalom bir katırın üstündeydi; katır büyük bir terebinth ağacının kalın dallarının altına girdi; Avşalom’un başı ağaca takıldı ve gökle yer arasında asılı kaldı; katır onun altından geçip gitti.
10 Bir adam bunu görüp Yoav’a bildirdi ve dedi: işte Avşalom’u terebinth’te asılı gördüm.
11 Yoav o adama dedi: işte gördüğünde neden onu orada yere vurmadın? o zaman sana on şekel gümüş ve bir kemer verirdim.
12 Adam Yoav’a dedi: elimde bin şekel gümüş tartılsa bile elimi kralın oğluna kaldırmazdım; çünkü kulaklarımızla kralın sana ve Avişay’a ve İttay’a: genç Avşalom’a dikkat edin, dediğini işittik.
13 Ve eğer gizlice canına karşı haince davransaydım, kraldan bir şey gizli kalmaz ve sen de durmazdın.
14 Yoav dedi: senin yanında böyle beklemeyeceğim. Eline üç cirit aldı ve Avşalom hâlâ terebinth’in ortasında hayattayken, onları onun yüreğine sapladı.
15 Yoav’ın silah taşıyan on delikanlı çevreleyip Avşalom’u vurdular ve onu öldürdüler.
16 Sonra Yoav boruya üfledi ve halk İsrail’i kovalamayı bıraktı; çünkü Yoav halkı tuttu.
17 Avşalom’u alıp ormandaki büyük bir çukura attılar ve üzerine çok büyük bir taş yığını yığdılar; bütün İsrail kendi çadırlarına kaçtı.
18 Avşalom yaşarken kendine kralın vadisinde bir sütun dikmişti; çünkü: benim adımı anacak oğlum yok, demişti; ve sütunun adını kendi adıyla çağırdı; bugüne dek ona Avşalom Anıtı denir.
19 Sadok oğlu Ahimaas dedi: izin ver, koşayım ve bugün efendim krala, Rab’bin onu düşmanlarının elinden kurtardığını haber vereyim.
20 Yoav ona dedi: bugün haberci olmayacaksın; başka bir gün haberci olacaksın; bugün haber vermeyeceksin, çünkü kralın oğlu öldü.
21 Yoav Kûşlu’ya dedi: git, gördüğün şeyi krala haber ver. Kûşlu Yoav’a secde edip koştu.
22 Sadok oğlu Ahimaas yine Yoav’a dedi: ne olursa olsun, lütfen ben de Kûşlu’nun ardından koşayım. Yoav dedi: oğlum, neden koşmak istiyorsun? sana haber getirecek bir ödül yok.
23 Her şeye rağmen koşacağım, dedi. O da: koş, dedi. Ahimaas Düzlük yolundan koştu ve Kûşlu’yu geçti.
24 Bu arada Davut, iki kapı arasındaki kapıda oturuyordu; gözcü çatıya, kapı üstündeki duvara çıktı ve gözlerini kaldırdı ve bir adamın yalnız başına koştuğunu gördü.
25 Gözcü bağırıp krala bildirdi. Kral dedi: eğer yalnızsa, ağzında haber vardır. Ve koşarak yaklaştı.
26 Gözcü başka bir adamın koştuğunu gördü; kapıcıya: işte, başka bir adam tek başına koşuyor, dedi. Kral dedi: bu da haber getiriyor.
27 Gözcü dedi: ilk koşanın koşuşu bana Sadok oğlu Ahimaas’ın koşusu gibi görünüyor. Kral dedi: o iyi bir adamdır ve iyi haber getirir.
28 Ahimaas krala yaklaşıp seslenerek dedi: esenlik! Rab’bin, efendim kralın elini kaldırıp sana karşı elini kaldıran adamları teslim etti. Ve yüzüstü yere kapandı.
29 Kral dedi: genç adam Avşalom iyi mi? Ahimaas dedi: Yoav kralın kulunu gönderdiğinde, büyük bir kargaşa gördüm; fakat ne olduğunu bilmiyorum.
30 Kral dedi: kenara dön ve orada dur. O da döndü ve durdu.
31 Derken Kûşlu geldi ve dedi: efendim krala müjde! bugün Rab, sana karşı ayağa kalkanların elinden seni kurtardı.
32 Kral Kûşlu’ya dedi: genç adam Avşalom iyi mi? Kûşlu dedi: efendim kralın düşmanları ve sana kötülük için ayağa kalkanların hepsi o genç adam gibi olsun.
33 Kral sarsıldı ve kapının üzerine olan odaya çıktı ve ağladı; ve giderken şöyle diyordu: ey oğlum Avşalom, oğlum, oğlum Avşalom! keşke ben ölseydim senin yerine, ey Avşalom oğlum, oğlum!
<< Önceki bölüm | Sonraki bölüm >> | 2-Samuel kitabı | Kutsal Kitap içeriği