Romalılar, bölüm 4
<< Önceki bölüm | Sonraki bölüm >> | Romalılar kitabı | Kutsal Kitap içeriği
1 Öyleyse ne diyelim? Atamız İbrahim beden bakımından ne buldu?
2 Çünkü İbrahim işlerle aklanmış olsaydı, övünecek bir şeyi olurdu—ama Tanrı’nın önünde değil.
3 Yazı ne diyor? “İbrahim Tanrı’ya iman etti ve bu ona doğruluk sayıldı.”
4 İş yapan için ücret lütuf olarak değil, borç olarak sayılır;
5 ama iş yapmayıp tanrısızı aklayan Tanrı’ya iman edene ise imanı doğruluk sayılır.
6 Nitekim Davut da Tanrı’nın doğruluğu işleri olmaksızın saydığı insanın mutluluğunu şöyle anlatır:
7 “Suçları bağışlananların ve günahları örtülenlerin ne mutlu,”
8 “Rab günahı saymayacağı adam ne mutlu.”
9 Bu mutluluk yalnız sünnetlilere mi, yoksa sünnetsizlere de mi? Çünkü “İbrahim’e iman doğruluk sayıldı” diyoruz.
10 Peki nasıl sayıldı? Sünnetliyken mi, sünnetsizken mi? Sünnetliyken değil—sünnetsizken.
11 Ve sünnetin işaretini aldı—sünnetsizken sahip olduğu imanın doğruluğunun mührü olarak—öyle ki sünnetsiz oldukları hâlde iman edenlerin hepsinin babası olsun; böylece onlara da doğruluk sayılsın;
12 ve yalnız sünnetlilerin değil, ayrıca sünnetsizken babamız İbrahim’in sahip olduğu o imanın izlerinde yürüyenlerin de babası olsun.
13 Çünkü dünyanın mirasçısı olacağı vaadi, İbrahim’e ya da soyuna Yasa aracılığıyla değil, iman doğruluğu aracılığıyla verildi.
14 Eğer mirasçılar Yasa’ya bağlı olanlarsa, iman boş olur ve vaat hükümsüz kalır;
15 çünkü Yasa gazap üretir; Yasa’nın olmadığı yerde ise suç da yoktur.
16 Bu nedenle vaat imanla—öyle ki lütufla olsun—ve bütün soy için sağlam kılınsın: yalnız Yasa’ya bağlı olanlar için değil, aynı zamanda İbrahim’in imanından olanlar için de—ki hepimizin babası odur—
17 yazıldığı gibi: “Seni birçok ulusun babası yaptım.” İbrahim’in iman ettiği Tanrı’nın huzurunda—ölüleri dirilten ve olmayan şeylere varmış gibi çağrıda bulunan Tanrı’nın.
18 Umuda aykırı iken umutta iman etti—“Senin soyun böyle olacak” denilene göre—birçok ulusun babası olsun diye.
19 İmanında zayıflamadan, yaklaşık yüz yaşında oluşunu düşünerek bedeninin ölü denecek hâlde olmasına, Sara’nın rahminin ölü oluşuna bakmadı;
20 Tanrı’nın vaadine karşı güvensizlikle tereddüt etmedi; tersine, imanda güçlenerek Tanrı’ya yücelik verdi,
21 ve vaadettiğini de yapmaya gücü yettiğine tamamen ikna olmuştu.
22 İşte bu nedenle, bu ona doğruluk sayıldı.
23 “Ona sayıldı” sözü yalnız onun için yazılmadı;
24 bizim için de—Rabbimiz İsa’yı ölülerden diriltmiş olana iman eden bizlere de—sayılacaktır;
25 İsa, suçlarımız için teslim edildi ve aklanmamız için diriltildi.
<< Önceki bölüm | Sonraki bölüm >> | Romalılar kitabı | Kutsal Kitap içeriği