Eyüp, bölüm 32
<< Önceki bölüm | Sonraki bölüm >> | Eyüp kitabı | Kutsal Kitap içeriği
1 İşte, bu üç adam İyov’a cevap vermeyi bıraktılar, çünkü o kendi gözünde doğruydu.
2 O zaman Buzlu Barakeel’in oğlu Elihu, Ram soyundan, öfkelendi; İyov’a karşı öfkelendi, çünkü kendini Tanrı’dan daha doğru sayıyordu.
3 Üç dostuna karşı da öfkelendi, çünkü İyov’u suçlayacak bir cevap bulamamışlar, ama Tanrı’yı suçlu çıkarmışlardı.
4 Elihu konuşmayı İyov’la sürüncemede bıraktı, çünkü onlar yaşça ondan daha büyüktü.
5 Elihu bekledi ve konuşmalarını dinledi; fakat onların ağızlarında artık söz kalmayınca öfkelendi.
6 Elihu, Buzlu Barakeel’in oğlu, dedi: Ben gencim, siz ise yaşlılar; bu yüzden çekindim ve size düşüncemi bildirmekten korktum.
7 Ben dedim ki: Günler konuşsun ve yılların çokluğu bilgelik öğretsin.
8 Fakat insanda ruh var ve Her Şeye Gücü Yeten’in soluğu ona anlayış verir.
9 Büyükler her zaman bilge değildir, yaşlılar da her şeyi anlamaz.
10 Bu yüzden ben de diyeceğim: Beni dinleyin; ben de kendi payımı açıklayayım.
11 İşte, sözlerinizi bekledim, düşüncelerinizi dinledim, siz delillerinizi ararken.
12 Fakat size dikkat ettim; bakın, aranızda İyov’u ikna eden kimse yok; sözlerinize cevap veren yok.
13 Sakın demeyin: Biz bilgelik bulduk; Tanrı onu yensin, insan değil.
14 Çünkü bana karşı söz yöneltmedi; ben ona sizin sözlerinizle cevap vermeyeceğim.
15 Onlar şaşırdılar, cevap veremediler; sözleri tükendi.
16 Bekledim, fakat konuşmuyorlar; sözleri kesildi, artık cevap yok.
17 Ben de kendi payımı cevaplayacağım; ben de düşüncemi söyleyeceğim.
18 Çünkü içim dolu sözlerle; ruhum içimde beni sıkıştırıyor.
19 İçim tıkanmış şarap gibi, yeni tulumlar gibi patlamaya hazır.
20 Konuşacağım ki içim rahatlasın; dudaklarımı açacağım ve cevap vereceğim.
21 Yüz tutmayacağım hiç kimseye ve kimseyi pohpohlamayacağım.
22 Çünkü pohpohlamayı bilmem; az kaldı, Beni yapan Beni alır.
<< Önceki bölüm | Sonraki bölüm >> | Eyüp kitabı | Kutsal Kitap içeriği